Ο χρόνος διαστέλλεται - Εκτροχιασμένοι δορυφόροι βάζουν διαγώνισμα στον Αϊνστάιν

Η εκτόξευση δεν πήγε καλά, αφού οι δύο δορυφόροι τέθηκαν σε λανθασμένες τροχιές. Το πρόβλημα δεν διορθώθηκε πλήρως, τουλάχιστον όμως οι ερευνητές θα έχουν την ευκαιρία να βάλουν διαγώνισμα στον Αϊνστάιν.

Η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA θα εξετάσει το φαινόμενο της διαστολής του χρόνου χρησιμοποιώντας τους «εκτροχιασμένους» δορυφόρους Galileo 5 και 6, μέρος του ευρωπαϊκού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Galileo.

Όταν οι δύο δορυφόροι εκτοξεύτηκαν τον Αύγουστο του 2014, ο ρωσικός πύραυλος Soyuz που τους μετέφερε παρουσίασε πρόβλημα. Ως αποτέλεσμα, οι Galileo 5 και 6 τέθηκαν σε έντονα ελλειπτικές τροχιές.

Έκτοτε οι δορυφόροι ολοκλήρωσαν μια σειρά περίπλοκων διορθωτικών μανούβρων και θεωρούνται πλέον λειτουργικοί για το σύστημα Galileo. Οι τροχιές τους όμως παραμένουν ελλειπτικές και το ύψος τους αυξομειώνεται κατά 8.000 χιλιόμετρα δύο φορές την ημέρα.

Αυτό ακριβώς το ανεβοκατέβασμα είναι που θα αξιοποιηθεί στο πείραμα.

Το 1907, ο Αϊνστάιν προέβλεψε, στο πλαίσιο της θεωρίας της σχετικότητας, ότι ο χρόνος κυλά πιο αργά κοντά σε αντικείμενα μεγάλης μάζας όπως η Γη. Όταν αντίθετα απομακρύνεται κανείς από τον πλανήτη, όπως κάνουν οι Galileo 5 και 6 δύο φορές την ημέρα, οι δείκτες του ρολογιού επιταχύνονται.

Το φαινόμενο αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στα συστήματα πλοήγησης όπως το GPS και το Galileo, τα οποία βασίζονται δορυφόρους εξοπλισμένους με ατομικά ρολόγια. Λόγω της διαστολής του χρόνου, τα ατομικά ρολόγια των δορυφόρων τρέχουν πιο γρήγορα από ό,τι στο έδαφος, και αυτό θα δημιουργούσε μεγάλες αποκλίσεις: ακόμα και μια διαφορά μερικών χιλιοστών του δευτερολέπτου την ημέρα θα οδηγούσε σε απόκλιση του στίγματος κατά δέκα ολόκληρα χιλιόμετρα ανά ημέρα.

Η ακριβής σύγκριση των ενδείξεων ανάμεσα σε επίγεια ρολόγια και στα ρολόγια των Galileo 5 και 6 θα επιτρέψει την επιβεβαίωση της θεωρίας του Αϊνστάιν σε νέα επίπεδα ακρίβειας.

Μια από τις σημαντικότερες πειραματικές επιβεβαιώσεις ήρθε το 1976 με την αποστολή Gravity Probe Α, η οποία επιβεβαίωσε την πρόβλεψη του Αϊνστάιν με ακρίβεια 140 μερών ανά εκατομμύριο.

Το πείραμα με τους δύο δορυφόρους του Galileo, το οποίο θα διαρκέσει ένα χρόνο και θα καλύψει χιλιάδες περιφορές γύρω από τη Γη, εκτιμάται ότι θα τετραπλασιάσει την αξιοπιστία.

Όμως το απόλυτο τεστ θα έρθει το 2017, όταν η ESA εγκαταστήσει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ένα ρολόι που προσφέρει ακρίβεια δύο ή τριών μερών ανά εκατομμύριο.

Βαγγέλης Πρατικάκης

in.gr

Ζωοδόχος πηγή Η NASA πανηγυρίζει: Υγρό νερό σχηματίζει ρυάκια στον Άρη

            

Σκουρόχρωμμες γραμμές μήκους 100 μέτρων διακρίνονται σε πλαγιές του κρατήρα Χέιλ

Ουάσινγκτον

Σε μια πολυαναμενόμενη συνέντευξη Τύπου το απόγευμα της Δευτέρας, η NASA παρουσίασε τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις για την εποχική ροή υγρού νερού στον Άρη -μια ανακάλυψη που αναπτερώνει τις ελπίδες για ανακάλυψη μικροβιακής ζωής.

Μακρόστενοι σκούροι σχηματισμοί που διακρίνονται το καλοκαίρι σε αρειανές πλαγιές σχηματίζονται όντως από τη ροή αλμυρού νερού, αναφέρουν ερευνητές της NASA στην επιθεώρηση Nature Geoscience.

Επικεφαλής της μελέτης, η οποία θα παρουσιαστεί και στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πλανητικής Επιστήμης, είναι ο υποψήφιος διδάκτορας Λουχέντρα Όγια.

Η ομάδα του είχε δημοσιεύσει ανάλογες ενδείξεις στο κορυφαίο περιοδικό Science το 2011.

Αυλάκια πλάτους από ένα έως δέκα μέτρα σε μια κεκλιμένη περιοχή της αρειανής κοιλάδας «Ελλάδα» (NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona)
Μέχρι σήμερα, νερό είχε ανακαλυφθεί στον Άρη μόνο υπό μορφή πάγου στο υπέδαφος και στους πόλους.

Σύμπτωση ή όχι, η NASA επιβεβαιώνει την ανακάλυψη λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της ταινίας Η Διάσωση (The Martian), με θέμα την περιπέτεια ενός αστροναύτη που καλείται να επιβιώσει μόνος στον Άρη.

Άρχισαν τα «πυροτεχνήματα» στον κομήτη του Rosetta - Εντυπωσιακά φαινόμενα

            

Ο κομήτης 67P πλησιάζει τον Ηλιο και δημιουργούνται πολλά φαινόμενα, όπως η δημιουργία εντυπωσιακών πιδάκων ύλης.

Την Πέμπτη το βράδυ ο κομήτης 67P θα βρεθεί στο περιήλιο, θα φτάσει δηλαδή στην κοντινότερη απόστασή του από τον Ήλιο πριν αρχίσει να απομακρύνεται από αυτόν για να συνεχίσει το αιώνιο ταξίδι του στο ηλιακό μας σύστημα και να επιστρέψει στο ίδιο σημείο μετά από περίπου 6.5 έτη. Το διαστημικό σκάφος Rosetta που ακολουθεί τον κομήτη καταγράφει τα εντυπωσιακά φαινόμενα που προκαλούνται από την προσέγγιση του με τον Ήλιο.

Τι συμβαίνει
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) το Rosetta έχει γίνει μάρτυρας της αυξανόμενης δραστηριότητας που παρουσιάζει ο κομήτης καθώς πλησιάζει το περιήλιο. Τους τελευταίους μήνες, η αυξανόμενη ηλιακή ενέργεια έχει θερμάνει τους ψυχρούς πάγους του κομήτη, μετατρέποντάς τους σε αέριο, το οποίο διαχέεται έξω στο διάστημα, παρασύροντας μαζί του σκόνη.

Η περίοδος γύρω από το περιήλιο είναι πολύ σημαντική επιστημονικά, καθώς αυξάνεται η ένταση του ηλιακού φωτός και τα μέρη του κομήτη που προηγουμένως βρίσκονταν στο σκότος πλημμυρίζουν με το φως του ήλιου.

Τα… πυροτεχνήματα
Αν και γενικά η δραστηριότητα του κομήτη αναμένεται να κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες μετά το περιήλιο, όπως και οι πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού συνήθως έρχονται μετά από τις μεγαλύτερες ημέρες, ξαφνικά και απρόβλεπτα «ξεσπάσματα» μπορεί να συμβούν ανά πάσα στιγμή.

Στις 29 Ιουλίου, το Rosetta παρατήρησε την πιο δραματική έκρηξη μέχρι σήμερα, που καταγράφηκε από πολλά από τα όργανα του σκάφους. Απεικόνισαν ένα ξέσπασμα να εκρήγνυται από τον πυρήνα, παρατήρησαν μια αλλαγή στη δομή και τη σύνθεση του περιβάλλοντος της αέριας κόμης γύρω από τον κομήτη και διαπίστωσαν αυξημένες συγκεντρώσεις συγκρούσεων με σκόνη. Ίσως το πιο αναπάντεχο γεγονός είναι ότι το Rosetta διαπίστωσε ότι η έκρηξη είχε σπρώξει μακριά από τον πυρήνα το μαγνητικό πεδίο του ηλιακού ανέμου.

Θοδωρής ΛαΐναςΒήμα Science

Το σπίτι από μακριά - Moναδικές εικόνες της Σελήνης να περνά μπροστά από τη Γη

Η Σελήνη περνά ανάμεσα στη Γη και την κάμερα του δορυφόρου DSCOVR (Πηγή: NASA/NOAA)

Ουάσινγκτον

Δορυφόρος της NASA που βρίσκεται σε απόσταση ενός εκατομμυρίου χιλιομέτρων από τη Γη απαθανάτισε την αθέατη πλευρά της Σελήνης να περνά από τον ηλιόλουστο μητρικό της πλανήτη.

Οι εικόνες ελήφθησαν με μια κάμερα των 4 mpixel στον ολοκαίνουργιο αμερικανικό δορυφόρο DSCOVR, του οποίου η κύρια αποστολή είναι να παρακολουθεί τη δραστηριότητα του Ήλιου και να προειδοποιεί για γεωμαγνητικές καταιγίδες.

Από τη θέση όπου βρίσκεται, ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, ο DSCOVR παρακολουθεί πάντα την ηλιόλουστη πλευρά της Γης καθώς ο πλανήτης περιστρέφεται. Περίπου δύο φορές το χρόνο, ο δορυφόρος βλέπει μαζί τη Γη και τη Σελήνη καθώς διέρχεται από το τροχιακό επίπεδο του φεγγαριού.

Η κάμερα EPIC που έλαβε τις εικόνες βλέπει σε δέκα διαφορετικά μήκη κύματος, από το υπεριώδες μέχρι το υπέρυθρο. Οι συγκεκριμένες εικόνες συνδυάζουν παρατηρήσεις σε τρία μήκη κύματος του ορατού φάσματος, τα οποία αντιστοιχούν στο κόκκινο, το πράσινο και το μπλε χρώμα.

Οι εικόνες στα επιμέρους μήκη κύματος δεν λαμβάνονται ταυτόχρονα αλλά διαδοχικά, περίπου κάθε 30 δευτερόλεπτα. Η Σελήνη όμως μετακινείται ανάμεσα στις διαδοχικές λήψεις, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ενός πράσινου τόξου στην αριστερή πλευρά του φεγγαριού.

Η πλευρά της Σελήνης που εμφανίζεται στις εικόνες δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη, η οποία βλέπει πάντα την ίδια πλευρά του φεγγαριού (αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φεγγάρι χρειάζεται ακριβώς τον ίδιο χρόνο για να ολοκληρώσει μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του και μια περιφορά γύρω από τη Γη).

Οι μοναδικές εικόνες δείχνουν επίσης καθαρά πόσο φωτεινή είναι η Γη σε σχέση με το γκρίζο, μουντό φεγγάρι.

Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ

Πρώτες εικόνες από το New Horizons Φωτογραφίες: Ο άνθρωπος αντικρίζει για πρώτη φορά από κοντά τον Πλούτωνα

           

Στην επιφάνεια του Πλούτωνα διακρίνεται μία τεράστια περιοχή σε σχήμα καρδιάς, στην οποία η επιστημονική ομάδα της NASA έδωσε το όνομα του αστρονόμου που ανακάλυψε τον παλνήτη νάνο, Κλάιντ Τομπώ (φωτ. NASA) 

Ένας παγωμένος πλανήτης νάνος γεμάτος βουνά. Η αποστολή New Horizons της NASA έστειλε τις πρώτες κοντινές υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες από την επιφάνεια του πλανήτη.

Πρόκειται για φωτογραφίες που ελήφθησαν από μία περιοχή κοντά στον ισημερινό του Πλούτωνα, όπου υπάρχουν βουνά που το ύψος τους ξεπερνά τα 3.000 μέτρα.

Οι επιστήμονες έδωσαν επίσης στη δημοσιότητα φωτογραφίες με σημαντικές λεπτομέρειες από τους δορυφόρους του Πλούτωνα, Χάροντα και Ύδρα. Η επιφάνεια της Ύδρας είναι καλυμμένη από πάγο νερού. Πριν από την αποστολή του New Horizons οι επιστήμονες είχαν ελάχιστες πληροφορίες για το μέγεθος και τις διαστάσεις δορυφόρου του Πλούτωνα, που έχει σχήμα ...πατάτας. Γύρω από τον Πλούτωνα περιστρέφονται άλλοι τέσσερις μικροί δορυφόροι, με μεγαλύτερο τον Χάροντα.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων τα βουνά αυτά του Πλούτωνα είναι σχετικά νέα, καθώς σχηματίστηκαν σχετικά πρόσφατα, πριν από 100 εκατ. χρόνια. Είναι δηλαδή σχετικά νέα σε σύγκριση με τα 4,56 δισεκατ. Χρόνια που είναι η ηλικία του Ηλιακού Συστήματος μας. Στην επιφάνεια του πλανήτη νάνου διακρίνεται μία τεράστια περιοχή σε σχήμα καρδιάς, στην οποία η επιστημονική ομάδα της NASA έδωσε το όνομα του αστρονόμου που τον ανακάλυψε, Κλάιντ Τομπώ.

Φωτογαφία από την επιφάνεια του Πλούτωνα, από μία περιοχή κοντά στον ισημερινό του πλανήτη νάνου (κάντε κλικ για να δείτε τη φωτογραφία σε μεγέθυνση)

Φωτογραφία του Χάροντα, του μεγαλύτερου δορυφόρου του Πλούτωνα (κάντε κλικ για να δείτε τη φωτογραφία σε μεγέθυνση)

Η αποστολή New Horizons της NASA έστειλε τα ξημερώματα της Τετάρτης το σήμα που επιβεβαιώνει ότι επέζησε από το πρώτο κοντινό πέρασμα του Πλούτωνα. Με ταχύτητα 14 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, και σε απόσταση μόλις 12.500 χιλιομέτρων από τον Πλούτωνα, το σκάφος θα μπορούσε να είχε καταστραφεί από σωματίδια πάγου και σκόνης που μπορεί να υπήρχαν στην πορεία του.

Στη διάρκεια της πιο κρίσιμης φάσης μιας αποστολής εννέα ετών, το New Horizons είχε πάψει να επικοινωνεί με τη Γη για λίγες ώρες προκειμένου να εστιαστεί στον στόχο. Τα δεδομένα του χρειάζονται 4 ώρες και 25 λεπτά για να διανύσουν με την ταχύτητα του φωτός τα 4,7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μέχρι τη Γη.

Πώς θα ήταν να περπατάτε στον Πλούτωνα

Το πλουτώνιο έτος διαρκεί 248 γήινα χρόνια, οπότε θα πρέπει να περιμένετε πολύ μέχρι να θαυμάσετε την πλήρη εναλλαγή των εποχών.

Και τι εναλλαγή! Σε αντίθεση με τη Γη, της οποίας ο άξονας περιστροφής είναι σχεδόν κάθετος στο επίπεδο του Ηλιακού Συστήματος, ο Πλούτωνας περιστρέφεται γύρω από έναν νοητό άξονα με κλίση 120 μοιρών.

Και αυτό σημαίνει ότι η έννοια της μέρας και της νύχτας παίρνουν νέες διαστάσεις: η περιοχή του νότιου πόλου παραμένει βυθισμένη στο σκοτάδι εδώ και 20 χρόνια, και δεν θα ξαναδεί τον Ήλιο να ανατέλλει για ακόμα οκτώ δεκαετίες.

Ακόμα κι εδώ, όμως, το σκότος δεν είναι απόλυτο. Ο νότιος πόλος λούζεται στο απαλό φεγγαρόφωτο του δορυφόρου Χάροντα, όπως η Πανσέληνος φωτίζει τις σκοτεινές νύχτες στη Γη. Το λυκόφως μόλις που αρκεί για να μην σκοντάψετε στον πάγο.

Ο Χάροντας, αναφέρει η NASA, βρίσκεται τόσο κοντά στον Πλούτωνα ώστε φαίνεται επτά φορές μεγαλύτερος από ό,τι η Σελήνη στον ουρανό της Γης.

Επιπλέον, ο Χάροντας δείχνει πάντα την ίδια πλευρά του στον Πλούτωνα, και ο Πλούτωνας δείχνει πάντα το ίδιο πρόσωπο στον Χάροντα. Αυτό σημαίνει ότι το φεγγάρι μένει αιώνια ακίνητο στον ουρανό. Αν μάλιστα μείνετε εδώ έξι μέρες και 10 λεπτά, όσο διαρκεί το ημερονύκτιο του Πλούτωνα, θα δείτε όλες τις φάσεις του Χάροντα, από το μισοφέγγαρο μέχρι την «Πανσέληνο».

Ίσως μάλιστα καταφέρετε να δείτε και τους υπόλοιπους τέσσερις δορυφόρους του Πλούτωνα: τη Νύχτα, την Ύδρα, τον Κέρβερο και τη Στύγα, όλοι τους με ονόματα που σχετίζονται με τον Κάτω Κόσμο. Είναι πολύ μικρότεροι από τον Χάροντα, αμυδρές κουκκίδες στον ουρανό.

Ο πλανήτης νάνος έχει τρεις φορές μικρότερο όγκο από τη Σελήνη και ολόκληρη η επιφάνειά του έχει περίπου την έκταση της Ρωσίας. Για να τη θαυμάσετε σε όλο της το μεγαλείο, μεταφερθείτε στην περιοχή του βόρειου πόλου, η οποία παραμένει λουσμένη στο φως εδώ και δεκαετίες.

Βρισκόμαστε όμως περίπου 40 φορές μακρύτερα από τον Ήλιο σε σχέση με τη Γη, και η λιακάδα είναι 1.000 φορές πιο ασθενική -σαν το προχωρημένο σούρουπο στο μητρικό σας πλανήτη.

Το πιθανότερο είναι ότι μπορείτε να κοιτάξετε τον Ήλιο κατάματα στο παρατεταμένο μεσημέρι. Ο υπόλοιπος ουρανός όμως φαίνεται σχεδόν κατάμαυρος, αφού η ατμόσφαιρα του Πλούτωνα είναι 100.000 με ένα εκατομμύριο φορές πιο αραιή από της Γης. Σημαδεύεται μόνο από περαστικά συννεφάκια αζώτου και μονοξειδίου του άνθρακα.

Το τοπίο γύρω σας σίγουρα δεν είναι αδιάφορο: ο Πλούτωνας παρουσιάζει εξαιρετικά έντονες αντιθέσεις. Άλλες περιοχές είναι κατάμαυρες σαν κάρβουνο, άλλες είναι καφεκόκκινες και άλλες καλυμμένες με απαστράπτοντα λευκό πάγο.

Η επιφάνεια αποτελείται κατά 98% από πάγο αζώτου, κατεψυγμένου σε θερμοκρασία γύρω στους -230 βαθμούς Κελσίου. Το κοκτέιλ συμπληρώνεται από ίχνη παγωμένου μονοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου

in.gr

Διαστημικό ιστιοφόρο ξυπνά και ανοίγει πανιά

Τα «πανιά» του LightSail έχουν επιφάνεια 32 τετραγωνικών μέτρων  

Έπειτα από δύο αλλεπάλληλες βλάβες που απείλησαν να ματαιώσουν την αποστολή, ένα πειραματικό διαστημικό σκάφος σχεδιασμένο να κινείται με τη δύναμη της λιακάδας ανέπτυξε τελικά το ιστίο του σε χαμηλή γήινη τροχιά.

Το LightSail, ένας μικρός δορυφόρος της σειράς CubeSat, εκτοξεύτηκε στις 20 Μαΐου από την Planetary Society, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό για την προώθηση της διαστημικής εξερεύνησης, με έδρα στην Καλιφόρνια.

Δύο ημέρες αργότερα, το σκάφος σταμάτησε να επικοινωνεί με τη Γη, πιθανότατα λόγω σφάλματος του λογισμικού. Επανήλθε όμως μια εβδομάδα αργότερα, όταν κάποια αδέσποτη κοσμική ακτίνα χτύπησε τα κυκλώματά του και το ανάγκασε να προχωρήσει σε επανεκκίνηση.

Η επαφή με το LightSail χάθηκε εκ νέου στις 3 Ιουνίου, αυτή τη φορά λόγω προβλήματος στην μπαταρία. Το σκάφος άρχισε και πάλι να λειτουργεί το Σάββατο, και την Κυριακή φαίνεται ότι κατάφερε να αναπτύξει το ηλιακό ιστίο του.

«Τα επίπεδα ισχύος βρίσκονται σε συμφωνία με επίγειες δοκιμές ανάπτυξης, και οι κάμερες του σκάφους έχουν ενεργοποιηθεί» ανέφερε η Planetary Society.

Το LightSail, σε μέγεθος κουτιού παπουτσιών, ήταν σχεδιασμένο να αναπτύξει τέσσερις δοκούς, μήκους σχεδόν τεσσάρων μέτρων, από τις οποίες θα ξεδιπλώνονταν τέσσερα τριγωνικά «πανιά» από το ανθεκτικό συνθετικό υλικό Mylar. Οι μεμβράνες έχουν πάχος πολύ μικρότερο από μια σελίδα χαρτιού, σε πλήρη ανάπτυξη όμως έχουν συνολική επιφάνεια 32 τετραγωνικών μέτρων.

Με τη δύναμη του φωτός
Οι μεμβράνες θα λειτουργούσαν σαν «ιστίο» που θα προωθούσε το σκάφος εκμεταλλευόμενο δύο δυνάμεις: Η πρώτη είναι η λεγόμενη «πίεση ακτινοβολίας», δηλαδή η πίεση που ασκούν τα φωτόνια της ηλιακής ακτινοβολίας (τα φωτόνια δεν έχουν μάζα, όμως έχουν ορμή).      

Η δεύτερη δύναμη είναι η πίεση που ασκεί στο ιστίο ο ηλιακός άνεμος, δηλαδή το συνεχές ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που ρέει από τον Ήλιο προς το εξώτερο διάστημα.

Η αποστολή του LightSail έχει στόχο να ελέγξει τη σωστή λειτουργία του συστήματος ανάπτυξης των ιστίων. Το σκάφος όμως δεν σχεδιάστηκε να ταξιδέψει μακριά, αφού κινείται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και η αντίσταση του αραιού αέρα θα το ρίξει πίσω στη Γη σε διάστημα μερικών ημερών μετά την ανάπτυξη του ιστίου.

Το 2015, όμως, η Planetary Society σχεδιάζει να εκτοξεύσει ένα δεύτερο πειραματικό σκάφος, το LightSail 2, το οποίο θα αναπτύξει το ιστίο του σε ύψος των 700 χιλιομέτρων.

Τα ιστιοφόρα της Planetary Society δεν είναι τα πρώτα που εκτοξεύονται στο Διάστημα. Τη δεκαετία του 1970, η NASA εξέτασε το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει ηλιακά ιστία στην αποστολή που επισκέφθηκε τον κομήτη του Χάλεϊ το 1986.

Το ιστίο όμως θα έπρεπε να έχει μήκος από ενάμιση μέχρι 6 χιλιόμετρα, και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε για χάρη πιο ώριμων τεχνολογιών.

Μια επιτυχής δοκιμή ήρθε το 2005, όταν η Planetary Society συνεργάστηκε με ρώσους επιστήμονες για το Cosmos 1, το οποίο τέθηκε σε τροχιά για μερικές εβδομάδες.

Μέχρι σήμερα, όμως, η μόνη διαπλανητική αποστολή που έχει χρησιμοποιήσει ηλιακά ιστία είναι το Ikaros, ένα ιαπωνικό σκάφος που εκτοξεύτηκε το 2010 και προσπέρασε το ίδιο έτος την Αφροδίτη.

Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ in.gr

Άφαντο Σύμπαν - Κυνηγοί σκοτεινής ύλης παρουσιάζουν χάρτη του αόρατου

Η σκοτεινή ύλη συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβώλους και νήματα (κόκκινο), 

ενώ σε άλλες περιοχές σπανίζει (μπλε). Πηγή: Dark Energy Survey)

Συνδεδεμένη σε ένα τηλεσκόπιο στη Χιλή, μια από τις ισχυρότερες ψηφιακές κάμερες του κόσμου ολοκλήρωσε τον πρώτο από μια σειρά χαρτών, ο οποίος εμφανίζει την κατανομή της μυστηριώδους ύλης σε ένα σχετικά μεγάλο τμήμα του ουρανού, και επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο της στο σχηματισμό του Σύμπαντος όπως το γνωρίσουμε.

Η σκοτεινή ύλη, ένα υλικό άγνωστης σύστασης που δεν ανακλά και δεν απορροφά το φως, είναι εξ΄ορισμού αόρατη. Πιστεύεται όμως ότι υπάρχει παντού γύρω μας σε ποσότητα τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την κανονική ύλη.

Η ύπαρξή της μπορεί να γίνει έμμεσα αντιληπτή από την επίδραση της βαρύτητάς της όχι μόνο στην κανονική ύλη αλλά και στο ίδιο το φως: σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν, τα αντικείμενα μεγάλης μάζας, όπως οι μεγάλες συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης, παραμορφώνουν το χώρο και αναγκάζουν έτσι τις ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλη πορεία.

Αυτή είναι η προσέγγιση που επέτρεψε τη δημιουργία του νέου χάρτη, ο οποίος παρουσιάστηκε τη Δευτέρα σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής στη Βαλτιμόρη, και πρόκειται να δημοσιευτεί στη βρετανική επιθεώρηση Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Ουσιαστικά οι ερευνητές μέτρησαν πώς οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν με τη βαρύτητά τους τα είδωλα γαλαξιών που βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση -ένα φαινόμενο που ονομάζεται «βαρυτικός φακός».

Ο χάρτης καλύπτει περίπου δύο εκατομμύρια γαλαξίες σε μια σχετικά μεγάλη περιοχή του ουρανού του Νότιου Ημισφαιρίου, μια περιοχή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια 700 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο ηλιακός δίσκος όπως φαίνεται από τη Γη.

Στις αποστάσεις των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός που καλύπτει η μελέτη, η σκοτεινή ύλη διακρίνεται να συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβόλους και νήματα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν αχανείς, άδειες εκτάσεις.

Η εικόνα αυτή δείχνει να επιβεβαιώνει τα μοντέλα της σύγχρονης Κοσμολογίας, σύμφωνα με τα οποία η σκοτεινή ύλη κατηύθυνε το σχηματισμό των γαλαξιών. Δεδομένου ότι η σκοτεινή ύλη είναι πολύ περισσότερη από την κανονική, η βαρυτική έλξη της έπαιξε και πιο σημαντικό ρόλο. Η κανονική ύλη συγκεντρώθηκε αναγκαστικά εκεί όπου την τραβούσε η σκοτεινή ύλη και σταδιακά σχημάτισε τους γαλαξίες που βλέπουμε.

Και, αν κοιτάξει κανείς στις μεγάλες κλίμακες που εξετάζει η νέα μελέτη, τόσο η σκοτεινή ύλη όσο και η κανονική συγκεντρώνονται σε νήματα και σβόλους. Αυτή είναι η αδρή υφή του Σύμπαντος, την οποία οι κοσμολόγοι αποκαλούν «κοσμικό ιστό».

Από τις φυσικομαθηματικές επιστήμες - Οι έννοιες του χώρου και του χρόνου είναι τόσο «προφανείς», ώστε να συνιστούν μέγα μυστήριο.

Τι είναι χώρος; Τι είναι χρόνος;
Οι έννοιες του χώρου και του χρόνου είναι τόσο «προφανείς», ώστε να συνιστούν μέγα μυστήριο. Αποτελώντας τον καμβά όλων των εμπειριών μας, που αδυνατούμε απολύτως να τις αντιληφθούμε έξω από το χωροχρονικό τους πλαίσιο, είναι εξαιρετικά δύσκολο να «αφαιρεθούν» από αυτές, ώστε να αντιμετωπιστούν ως αυτόνομα αντικείμενα της σκέψης. Πράγμα που ισχύει χωρίς να είναι απαραίτητο να αποδεχτούμε την καντιανή ιδέα πως, στην πραγματικότητα, ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι παρά «υποκειμενικές» ιδιότητες1, μορφές της αισθητικότητας, που αξιοποιεί ο ανθρώπινος λόγος προκειμένου να αγκυρώνει τη ίδια του τη λειτουργία.

Θέλω να πω, οι περιπλοκές των εννοιών του χώρου και του χρόνου είναι παρούσες και σύνθετες ακόμη κι αν είμαστε απολύτως πεπεισμένοι πως αποτελούν αντικειμενικές ιδιότητες του κόσμου -και, ίσως, όλων των δυνατών κόσμων. Όπως το θέτει ο Σμόλιν, «[κ]αθετί που υπάρχει, βρίσκεται κάπου στο χώρο και καθετί που συνέβη, έλαβε χώρα κάποια χρονική στιγμή. Όπως ακριβώς μπορεί κανείς να ζήσει δίχως να αμφισβητήσει ποτέ τις παραδοσιακές παραδοχές του πολιτισμού του, έτσι είναι δυνατή και η ζωή δίχως να αναρωτιόμαστε για τη φύση του χώρου και του χρόνου. Εντούτοις, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του, καθένας μας απορεί σχετικά με το χρόνο». Με τα λόγια του Αυγουστίνου, όταν δεν τον σκέφτομαι [τον χρόνο] ξέρω τι είναι, όταν τον σκεφτώ τα χάνω εντελώς.
Και είναι χιλιάδες τα ερωτήματα τα οποία τον αφορούν.

Θα συνεχίσει να ρέει για πάντα; Υπήρξε κάποια αρχική στιγμή του χρόνου; Και αν ναι, τότε πώς και πόθεν προέκυψε το Σύμπαν; Υπήρχε κάτι πριν από την αρχή; Τότε, ποιο είναι το νόημα της αρχής; Αν υπήρξε αρχή, η «δημιουργία» εμπλέκει υποχρεωτικά υπερφυσικές διαδικασίες; Ή υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης μιας τέτοιας εκδοχής που βάζει τον Θεό εντός παρενθέσεως;

Ο Διονύσης Σιμόπουλος εξηγεί Η ιστορία και η χρησιμότητα της θερινής ώρας

         

            Σχεδόν έναν αιώνα εφαρμογής συμπληρώνει ο θεσμός της θερινής ώρας

Στις τρεις τα ξημερώματα της Κυριακής, το ρολόι γυρίζει μια ώρα μπροστά μεταφέροντας τον χρόνο σε θερινή… διάσταση. Πότε καθιερώθηκε ο θεσμός της θερινής ώρας στην Ελλάδα και ποιοι ήταν οι λόγοι πίσω από αυτό; Ο επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, κ. Διονύσης Σιμόπουλος γυρίζει το ρολόι για λίγο πίσω απαντώντας τα ερωτήματά μας.

Αστρονομία για παιδιά Δημοτικού τα Σαββατοκύριακα στο Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης

               

Ο Σύλλογος Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Θράκης συμμετέχει για 3η συνεχόμενη χρονιά στο πρόγραμμα του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης "Τα Σαββατοκύριακα στο Μουσείο" με εκπαιδευτικές απασχολήσεις παιδιών Δημοτικού, με θέμα την Αστρονομία.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν με το Μουσείο στο τηλέφωνο: 25510 28926...
Ώρες λειτουργίας από Τρίτη έως Σάββατο 10:30-14:30.

Το κόστος συμμετοχής έχει διαμορφωθεί από το Μουσείο στα 2 € ανά συμμετοχή.

Οι επόμενες ημερομηνίες που μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή είναι:

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015

17:30 Εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τη δασκάλα και μέλος του ΣΕΑΘ Σοφία Ελευθεριάδου «Φεγγάρι, φεγγαράκι μου», για παιδιά Γ΄ και Δ΄ Δημοτικού.

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

11:30 Εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τη φοιτήτρια του Παιδαγωγικού τμήματος και μέλος του ΣΕΑΘ Θεοδώρα Κουκουρίκου και τον οικονομολόγο - λογιστή και μέλος του ΣΕΑΘ Βασίλη Καραδάτκο «Όταν ένα παιδί μετράει τους πλανήτες», για παιδιά Δ΄ και Ε΄ Δημοτικού.

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας, καθώς ο χώρος και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα δεν ενδείκνυται για πάνω από 20 παιδιά. 

http://www.alexpolisonline.com

Κάποιος ακούει εκεί έξω - Επιστημονική διαμάχη για σχέδιο επικοινωνίας με εξωγήινους

Εδώ και 40 χρόνια, το SETI αφουγκράζεται τον ουρανό με ραδιοτηλεσκόπια   

Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια

Θα ήταν σώφρον να μεταδώσουμε στο Διάστημα μηνύματα που διατυμπανίζουν την ύπαρξή μας; Ή μήπως αυτό θα προσκαλούσε εξωγήινους κατακτητές;

Το δίλημμα συζητήθηκε την Πέμπτη στο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, τον εμβληματικό οργανισμό που εκδίδει το κορυφαίο περιοδικό Science.

Οι υπεύθυνοι του SETI, του Ινστιτούτου για την Αναζήτηση Εξωγήινης Νοημοσύνης, τάχθηκαν όπως ήταν αναμενόμενο υπέρ μιας τέτοιας προσπάθειας.

Ο Ντάγκλας Βάκοφ, διευθυντής του τμήματος Σύνθεσης Διαστρικών Μηνυμάτων στο SETI, προέβαλε ως βασικό επιχείρημα το γεγονός ότι οι τηλεοπτικές και άλλου είδους ραδιοεκπομπές από τη Γη έχουν ήδη φτάσει σε αποστάσεις δεκάδων ετών φωτός και θα μπορούσαν δυνητικά να έχουν ήδη γίνει αντιληπτές.

Στο SETI θέλουν να εντείνουν τις προσπάθειες για ανακάλυψη εξωγήινης ζωής

«Μερικοί από εμάς στο Ινστιτούτο ενδιαφερόμαστε για ένα ‘ενεργό SETΙ', που δεν θα ακούει μόνο παθητικά, αλλά θα εκπέμπει κάτι στα γειτονικά άστρα, καθώς εκεί υπάρχει μια πιθανότητα να πάρουμε απάντηση από κάποιον»,

Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης (SETI) της Καλιφόρνιας δήλωσαν ότι έφθασε η ώρα πλέον η ανθρωπότητα να κινηθεί πιο αποφασιστικά για να έλθει σε επαφή με άλλους πολιτισμούς στο σύμπαν. Όμως άλλοι επιστήμονες συνεχίζουν να εμφανίζονται επιφυλακτικοί για κάτι τέτοιο, θεωρώντας ότι μπορεί να υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι για τη Γη αν «προδώσει» την ύπαρξή της.

Νέοι ιοί στο Facebook με τη μορφή βίντεο

Νέος πονηρός ιός με το… μοίρασμα βίντεο, κατέκλυσε το Facebook προσβάλλοντας 

περισσότερους από 200.000 ηλεκτρονικούς υπολογιστές στην Ελλάδα.

Τα αρμόδια στελέχη της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, εκτιμούν πως πρόκειται για έναν από τους πιο επικίνδυνους ιούς, διότι οι χρήστες της πιο δημοφιλούς ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης βλέπουν στο προφίλ τους διαδικτυακούς φίλους -όχι κάποιον άγνωστο- να τους καλούν να κάνουν share (κοινοποίηση) σε ελκυστικά βίντεο.

Όσοι μπουν στον πειρασμό και κάνουν το λάθος κοινοποίησης, αυτόματα «αρρωσταίνουν», ενώ αν προσπαθήσει να δει το βίντεο του ύποπτου link, τότε εμφανίζεται στον υπολογιστή του ένα ηλεκτρονικό μήνυμα που τον καλεί να κάνει πρώτα εγκατάσταση ενός προγράμματος που θα του επιτρέψει να δει το υλικό.

Αυτή η εγκατάσταση όμως είναι το «διαβατήριο» για την εισβολή κακόβουλου λογισμικού που μπλοκάρει τα προγράμματα του υπολογιστή και χρειάζεται βοήθεια ειδικού για να αφαιρεθεί.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται έξαρση του ιού, που προσδιορίστηκε από τι εκατοντάδες αναφορές πολιτών που χρησιμοποιούν το Facebook, και ανεβάζουν post ενημέρωσης σε άλλους χρήστες για την ύπαρξη του. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι υπάρχει και ένας δεύτερος ιός που «σαρώνει» το Facebook.

Οι χρήστες βλέπουν ότι έχουν εισερχόμενο μήνυμα στο inbox (κουτί αλληλογραφίας) από άγνωστο που τους καλεί να γίνουν διαδικτυακοί φίλοι. Συνήθως τα πρόσωπα που εμφανίζονται έχουν ξένα ονόματα -όπως Hellen Albert Nelson- και δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα.

Στόχος είναι να αποδεχτείς το αίτημα φιλίας τους και να κολλήσεις ιό που προέρχεται από «μαύρους» χάκερ, όπως ονομάζονται αυτοί που χακάρουν χωρίς να αποσκοπούν σε χρηματικό όφελος. Αν οι χρήστες δεν «τσιμπήσουν» στο δόλωμα τότετο facebook τους ενημερώνει λίγες ημέρες αργότερα: «Αυτό το μήνυμα δεν είναι πια διαθέσιμο, γιατί χαρακτηρίστηκε ενοχλητικό ή σπαμ».
 http://left.gr/news/

Το Curiosity βρήκε οργανική ύλη στον Αρη





Ενισχύεται η πιθανότητα ύπαρξης ζωής 



Μια άκρως ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έκανε το Curiosity στον Αρη. Ο ρομποτικός εξερευνητής εντόπισε σε δείγματα πετρώματος οργανική ύλη αλλά και μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη. Τόσο η οργανική ύλη όσο και το μεθάνιο συνδέονται άμεσα με την παρουσία ζωής και οι επιστήμονες προσπαθούν τώρα να εξακριβώσουν αν τα ευρήματα του Curiosity προέρχονται από κάποιες μορφές ζωής ή αν είναι προϊόντα γεωχημικών διεργασιών στον πλανήτη.

Η ανακάλυψη
Το Curiosity χρησιμοποίησε το τρυπάνι του και πήρε δείγματα από το εσωτερικό ενός πετρώματος στον κρατήρα Γκέιλ όπου βρίσκεται. Τα όργανα ανάλυσης του Curiosity έδειξαν ότι τα δείγματα περιέχουν οργανικά μόρια. Κάθε φορά που εντοπίζεται μακριά από τη Γη οργανική ύλη (όπως π.χ πρόσφατα στον κομήτη που εξερευνά το σκάφος Rosetta) η επιστημονική κοινότητα στρέφει άμεσα το ενδιαφέρον της αφού τα οργανικά μόρια, λόγω της παρουσίας του άνθρακα σε αυτά, αποτελούν ένα από τα δομικά υλικά της ζωής (τουλάχιστον) στη Γη. Το Curiosity εντόπισε επίσης μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Αρη.

Η NASA εξέφρασε τον ενθουσιασμό της για την ανακάλυψη αλλά οι επιτελείς της τονίζουν ότι πρέπει να περιμένουμε να γίνουν νέες αναλύσεις των δειγμάτων για να εξακριβωθεί αν η οργανική ύλη αλλά και το μεθάνιο που εντόπισε το Curiosity σχετίζονται με την παρουσία κάποιων μορφών ζωής που υπήρχαν κάποτε (ή εξακολουθούν να υπάρχουν) στον Αρη ή αν είναι προϊόντα γεωχημικής διεργασίας. Τα μέλη της αποστολής του Curiosity ανακοίνωσαν τα νέα ευρήματα στο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ενωσης και σχετική δημοσίευση θα γίνει στην επιθεώρηση «Science».
Θοδωρής Λαΐνας
http://news.in.gr/

Ιστορική ανακάλυψη: οργανικά μόρια ανίχνευσε το philae στον κομήτη 67Ρ





Η μεγάλη ελπίδα των επιστημόνων της ESA, οτι δηλαδή θα προλάβαιναν να ανιχνεύσουν στον κομήτη οργανικά μόρια, όπως άνθρακα, δείχνει να επιβεβαιώνεται. Το ρομπότ Φίλαι ανίχνευσε οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα, τη βάση της ζωής στη Γη, πριν εξαντληθεί η μπαταρία του και πέσει σε "νάρκη", ανακοίνωσαν σήμερα Γερμανοί επιστήμονες.
Σύμφωνα με την πηγή αυτή, δεν είναι ακόμη σαφές αν μεταξύ αυτών των μορίων περιλαμβάνονται και σύνθετες ενώσεις, σαν αυτές που σχηματίζουν τις πρωτεΐνες. Ένας από τους βασικούς στόχους της αποστολής στον κομήτη "Τσούρι" ήταν να διαπιστωθεί εάν ενώσεις άνθρακα και, μέσω αυτών, η ζωή, μπορεί να έφτασαν στη Γη από κάποιον κομήτη.
Το σύστημα ανάλυσης αερίων COSAC του Φίλαι κατάφερε να "μυρίσει" την ατμόσφαιρα του κομήτη και να εντοπίσει τα πρώτα οργανικά μόρια, ανέφερε το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής (DLR). Το ρομπότ τρύπησε και την επιφάνεια του κομήτη, αναζητώντας πάντα οργανικά μόρια, όμως είναι ακόμη άγνωστο αν κατάφερε τελικά να μεταφέρει ένα δείγμα στο COSAC για ανάλυση.
Το εργαλείο MUPUS με το οποίο ήταν εφοδιασμένο το ρομπότ και το οποίο μετρά την πυκνότητα και τις θερμικές και μηχανικές ιδιότητες της επιφάνειας του κομήτη έδειξε εξάλλου ότι η επιφάνειά του Τσούρι δεν ήταν τόσο μαλακή όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Ένας αισθητήρας που επρόκειτο να βυθιστεί σε βάθος 40 εκατοστών στην επιφάνεια του κομήτη δεν τα κατάφερε τελικά. Το DLR υποθέτει ότι αφού πέρασε ένα στρώμα σκόνης πάχους 10-20 εκατοστών, ο αισθητήρας χτύπησε σε ένα άλλο υλικό, σκληρό σαν πάγο. "Εκπλαγήκαμε. Δεν περιμέναμε τόσο σκληρό πάγο στο έδαφος", είπε ο Τίλμαν Σπον, ο επικεφαλής της ομάδας MUPUS του DLR.
Ο Σπον σημείωσε ότι το MUPUS μπορεί να λειτουργήσει ξανά εφόσον φτάσει αρκετό ηλιακό φως στο Φίλαι για να φορτίσουν οι μπαταρίες του, κάτι που οι επιστήμονες ελπίζουν να συμβεί όταν ο κομήτης πλησιάσει στον ήλιο.
Το μικρό ρομπότ προσεδαφίστηκε στον κομήτη 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο —όπως είναι το πλήρες όνομά του— μετά από ταξίδι δέκα ετών στο διάστημα πάνω στο διαστημικό σκάφος Rosetta, με αποστολή να βρει στοιχεία για το πώς δημιουργήθηκαν οι πλανήτες και, ενδεχομένως, πώς εμφανίστηκε η ζωή. Ολοκλήρωσε την 57ωρη αποστολή του στην επιφάνεια του κομήτη τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου, αφού έστειλε στους επιστήμονες δεδομένα από τα πειράματα που διεξήγαγε.
www.avgi.gr με στοιχεία από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το νερό στη Γη αρχαιότερο από το ηλιακό μας σύστημα

Ένα μεγάλο μέρος από το νερό που υπάρχει στη Γη και πέρα από αυτήν, είναι αρχαιότερο από τον Ήλιο, καθώς προϋπήρχε της δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη. Η έρευνα δείχνει ότι σχεδόν το μισό νερό που βρίσκεται στο ποτήρι μας, είναι πιο παλιό και από το άστρο μας. 

Η εκτίμηση αυτή ενισχύει την πιθανότητα να υπάρχει ζωή κάπου αλλού στον γαλαξία μας, καθώς φαίνεται πως το νερό είναι πιο διαδεδομένο στα πλανητικά συστήματα από ό,τι πιστευόταν ως τώρα.

NASA: Μάλλον βρήκαμε νερό στον Κρόνο

H NASA ανακάλυψε ενδείξεις για νερό στον Εγκέλαδο, τον δορυφόρο του Κρόνου

Η NASA ανακοίνωσε επίσημα ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην ανακάλυψη νερού στον Εγκέλαδο, δορυφόρο του Κρόνου. Δεν πάει καιρός από όταν οι επιστήμονες αποφάσισαν να περιορίσουν τις προσπάθειες εύρεσης ζωής στο Ηλιακό μας Σύστημα.
Και όμως. Οι υπεύθυνοι της NASA ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν 101 ενεργούς πίδακες στην επιφάνεια του Εγκέλαδου, που είναι το έκτο μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου, στους οποίους ενδεχομένως υπάρχει νερό.
Κάτι που δεν σημαίνει απαραίτητα πως υπάρχει και ζωή στον δορυφόρο αυτό, αυξάνονται όμως κατά πολύ οι πιθανότητες.
Οι πρώτες ενδείξεις είχαν εντοπιστεί το 2005, όταν είχαν εντοπίσει θερμοπίδακες στην νότια πλευρά του Εγκέλαδου. Τώρα όμως ανακαλύφθηκαν μικροσκοπικά σωματίδια πάγου και υδρατμών.
Με τη βοήθεια του διαστημικού σκάφους Cassini, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι θερμοπίδακες τροφοδοτούνται από τη συμπύκνωση υδρατμών και τη συγκέντρωση ενδεχομένως θαλασσινού νερού που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια.
Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες θεωρούσαν πως η ύπαρξη θερμοπιδάκων οφείλεται στην τριβή των υδρατμών κάτω από την επιφάνεια.
Το Cassini έχει περάσει μέχρι σήμερα 19 φορές από τον Εγκέλαδο από το 2010 μέχρι το 2012. Το έργο Cassini-Huygens αποτελεί καρπό της συνεργασίας μεταξύ της NASA, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας.
(Με πληροφορίες από: Time)
http://left.gr/news/

Εκτοξεύθηκε «ελληνικός» δορυφόρος μαζί με προμήθειες για τον ISS

          Από βάση της NASA

O Λ-sat εκτοξεύτηκε με το σκάφος ανεφοδιασμού Cygnus   (Φωτογραφία:  Reuters )

Φλόριντα

Με επιτυχία εκτοξεύθηκε ο Λ-sat, o πρώτος δορυφόρος που κατασκευάστηκε από έλληνες επιστήμονες. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε στις 19:52 ώρα Ελλάδας, από τις εγκαταστάσεις της NASA στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ.

Ο «ελληνικός» δορυφόρος εκτοξεύθηκε με τον πύραυλο Antares της NASA και βρίσκεται στο σκάφος Cygnus, που μεταφέρει επιστημονικό και υποστηρικτικό υλικό στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Όπως ανακοίνωσε η NASA η διαδικασία βαίνει ομαλώς και το διαστημόπλοιο βρίσκεται σε τροχιά.

Το Cygnus αναμένεται να φθάσει στον ISS στις 16 Ιουλίου.

Τον Λ-sat σχεδίασε και κατασκεύασε ελληνική επιστημονική ομάδα, η Lambda Team, με έδρα τη Silicon Valley.

Στόχος της επιστημονικής ομάδας είναι μέσω του δορυφόρου να μελετήθεί η επίδραση της κοσμικής ακτινοβολίας στο πολλά υποσχόμενο υλικό Γραφένιο, όταν αυτό βρίσκεται σε συνθήκες χαμηλής γήινης τροχιάς.

http://news.in.gr/

Ο Παγκόσμιος Ιστός τύλιξε την υδρόγειο με καλώδια

              Ωκεανοί δεδομένων

Ωκεανοί δεδομένων περνούν από τους ωκεανούς

Λίγοι χρήστες το έχουν συνειδητοποιήσει, όμως το Διαδίκτυο κυριολεκτικά περνάει από τους ωκεανούς: τα υποβρύχια καλώδια που έχουν ποντιστεί ως σήμερα για τα δίκτυα δεδομένων και τηλεφωνίας θα αρκούσαν για να τυλίξουν τον πλανήτη 213 φορές.

Σύμφωνα με την εταιρεία μάρκετινγκ Builtvisible, η οποία συγκέντρωσε τα διαθέσιμα δεδομένα, από το 1989 ως σήμερα έχουν ποντιστεί 797 υποβρύχια καλώδια συνολικού μήκους 8,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων.

^{Τα υποβρύχια καλώδια που έχουν αναπτυχθεί ως σήμερα. Κλικ για μεγέθυνση (Πηγή: Builtvisible)}

Δεδομένου ότι η περιφέρεια της Γης είναι 40.000 χιλιόμετρα, οι οπτικές ίνες θα μπορούσαν να τυλίξουν τον ισημερινό 213 φορές. Και αν μπορούσε κανείς να τις ενώσει και να τις τεντώσει, θα μπορούσαν να καλύψουν 28 φορές τα 300.000 χιλιόμετρα που χωρίζουν τη Γη από τη Σελήνη.

Μέχρι το 2017, εκτιμά η εταιρεία, ο αριθμός των υποβρύχιων καλωδίων θα έχει φτάσει τα 850. Ένα από αυτά, το Trans-Pacific Unity που ενώνει την Ιαπωνία με την Καλιφόρνια, ανήκει σε κοινοπραξία στην οποία συμμετέχει η Google, ενώ η Facebook επενδύει σε ένα καλώδιο 10.000 χιλιομέτρων που θα συνδέει τη Μαλαισία και τη Νότιο Κορέα με την Ιαπωνία.

Η Builtvisible έχει συγκεντρώσει όλα τα διαθέσιμα δεδομένα σε έναν διαδραστικό χάρτη, ο οποίος εμφανίζεται πιο πάνω σε μορφή GIF.

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/

Cassini: Δέκα χρόνια εξερεύνησης στο σύστημα του Κρόνου

      Άρχοντας των Δακτυλιδιών

Με τον Ήλιο να τον φωτίζει από πίσω, ο Κρόνος λάμπει με όλο του το μεγαλείο.

Στο βίντεο της NASA, μια ανασκόπηση των ανακαλύψεων. 

Μια δεκαετία έχει περάσει από τότε που ο πρώτος ρομποτικός επισκέπτης από τη Γη έπεσεστην αγκαλιά του Κρόνου. Στις 30 Ιουνίου, το Cassini γιορτάζει δέκα χρόνια ανακαλύψεων, από τις λίμνες μεθανίου του Τιτάνα μέχρι τους πίδακες του Εγκέλαδου, ένα πιθανό λίκνο ζωής.