Γιάννη μου το μανδήλι σου (Ηπειρώτικα)

https://www.youtube.com/watch?v=oWRoD8XR6A8

Αφιερωμένο στους ξενιτεμένους Γιάννηδες και στους δικούς τους

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΚΡΑΣΙΟΥ AΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΟΡΤΗ ΚΡΑΣΙΟΥ  2017

24 – 30 ΙΟΥΛΙΟΥ

ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Η ΤΙΕΔΑ Α.Ε. σε συνεργασία με το Δήμο Αλεξανδρούπολης και την Ένωση Πολιτιστικών Φορέων Έβρου (ΕΠΟΦΕ) οργανώνει τη «Γιορτή Κρασιού 2017», στο χρονικό διάστημα  24 – 30 Ιουλίου στο «Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής» στην Αλεξανδρούπολη.

Το πρόγραμμα της «Γιορτής Κρασιού 2016» ολοκληρώθηκε και είναι το εξής :

Δευτέρα         24 Ιουλίου : Συναυλία της Γλυκερίας

Τρίτη               25 Ιουλίου : Στεργιανό Γλέντι

Τετάρτη          26 Ιουλίου : Βραδιά Θράκης

Πέμπτη            27 Ιουλίου : Ποντιακή Βραδιά

Παρασκευή    28 Ιουλίου : Βραδιά Θράκης

Σάββατο          29 Ιουλίου : Κρητική Βραδιά

Κυριακή          30 Ιουλίου : Συναυλία με την Δέσποινα Βανδή και την Έλενα Παπαρίζου

 Τηλ  : 25510  88340                                                    

Φαξ :  25510-88342                                                    

E.mail : tourismaxd@hotmail.com

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΤΙΕΔΑ Α.Ε.

    Τριαντάφυλλος Αρβανιτίδης

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΧΩΡΑ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

 

(φωτο Σπιτάλας Βασίλης 14-4-2017)

ΤΙ ΣΤΟΛΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ’ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ’ ΔΕΝΤΡΟ Η ΚΑΡΑΒΙ;

   Στη γιορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, στην ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, συναντάμε πολλά ήθη και έθιμα. Τα περισσότερα, όπως τα Κάλαντα, το Χριστόψωμο, η Βασιλόπιτα, τα γλυκίσματα και το στόλισμα του δέντρου ή του καραβιού, είναι κοινά σε όλες της περιοχές.

                                                                   ***

   Το στόλισμα του καραβιού τα Χριστούγεννα, αποτελεί μέρος της ναυτικής μας παράδοσης καθώς η πατρίδας μας και ως γεωγραφικός χώρος και ως ιδέα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θάλασσα.   

   Τα ελληνόπουλα, πριν από χρόνια, με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκευάζοντας μόνα τους τα παιχνίδια τους, κατασκεύαζαν και ξύλινα καράβια για τιμή και καλωσόρισμα στους ναυτικούς, που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους την περίοδο των Χριστουγέννων, συμβολίζοντας συγχρόνως και την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού.

   Το στολισμένο καραβάκι των Χριστουγέννων, το συναντούσαμε κατά κόρον, την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, σε πολλά ελληνικά σπίτια καθώς και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα από πόρτα σε πόρτα κρατώντας στα χέρια τους ένα στολισμένο καραβάκι.

   Οι μεγαλύτεροι έλεγαν τα κάλαντα έχοντας μαζί τους ένα φωτισμένο καραβάκι χειροποίητο από χαρτί ή ξύλο, που έφτανε μέχρι και τα τρία μέτρα μήκος και στο κατάρτι του είχε μια ελληνική σημαία.

   Τα τελευταία χρόνια, πολλοί Δήμοι, επανέφεραν το έθιμο, στολίζοντας στις πλατείες καράβια αντί για έλατα.  

                                                                ***

   Το στόλισμα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, έχει τη δική του ιστορία: Στα αρχαία Ελληνικά χρόνια, υπήρχε το έθιμο της Ειρεσιώνης. Το έθιμο αυτό, αιώνες πριν από τη γέννηση του Χριστού, παραπέμπει στα νεοελληνικά κάλαντα και η Ειρεσιώνη, θεωρείται πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου δέντρου.

   Η Ειρεσιώνη ήταν ένα μεγάλο κλαδί αγριελιάς (κότινος), που τον στόλιζαν με γιρλάντες από λευκό, κόκκινο μαλλί και φθινοπωρινούς καρπούς."Αμφιθαλείς παίδες" δηλαδή παιδιά που και οι δυο γονείς τους βρίσκονταν στη ζωή, το γύριζαν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδώντας ευχές και παινέματα στους οικοδεσπότες έπαιρναν το φιλοδώρημά τους. Όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτα, όπου έμενε μέχρι τη νέα χρονιά, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν.

   Το έθιμο του στολισμένου δέντρου, μεταδόθηκε από τους Έλληνες ταξιδευτές στους βόρειους λαούς οι οποίοι αντί για ελιά, που δεν υπήρχε στον τόπο τους, στόλιζαν κλαδιά από τα τοπικά δέντρα.

   Το έθιμο πέρασε αργότερα και στο Βυζάντιο, και συνδέθηκε με την παράδοση των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς αλλά θεωρούμενο ως ειδωλολατρικό έμεινε σε αδράνεια. Αιώνες αργότερα, το ίδιο έθιμο, επανήλθε με την μορφή Χριστουγεννιάτικου δένδρου από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα, ως δικό τους Χριστουγεννιάτικο έθιμο και λέγεται πως, στην Ελλάδα για πρώτη φορά στολίστηκε χριστουγεννιάτικο δέντρο στα ανάκτορα του Όθωνα το 1833.

   Άλλωστε, υπάρχει σχέση του δέντρου με τη γιορτή των Χριστουγέννων που προκύπτει τόσο από την εικονογραφία της Γεννήσεως, όπου δίπλα στη Θεοτόκο με το θείο Βρέφος συναντάμε, καμιά φορά,  και ένα δέντρο, όσο κι από κάλαντα που ακούγονταν στην Καππαδοκία, στους Αγίους Τόπους και στην Κρήτη κι αναφέρουν «κει που γεννήθηκε ο Χριστός χρυσό δενδρί εβγήκε….»

                                                                    ***

   Ανεξάρτητα από το τι ο καθένας μας θα προτιμήσει να στολίσει τα Χριστούγεννα, καράβι ή δέντρο, ή και τα δυο, ή και κανένα από τα δυο, για να βιώσουμε αληθινά τα Χριστούγεννα, σίγουρα πρέπει να επιτρέψουμε να  γεννηθεί  μέσα  μας και πάλι ο Χριστός.

   Μας χρειάζεται ο Χριστός για να χρησιμοποιηθεί σωστά η πολιτική, η οικονομία, η τέχνη κι ο πολιτισμός.

   Όλα αυτά, χωρίς το Χριστό δεν αφαιρούν το κακό από τον κόσμο. Ίσως να το κάνουν και πιο ύπουλο.

Αλεξανδρούπολη     Δεκέμβριος   2016

                                            ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ  ΝΙΚΟΛΑΟΣ

                                                     Υποναύαρχος  Λ.Σ  (ε.α)

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ - ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΥΡΝΙΑ

Παραδοσιακά εορτάστηκε και φέτος η ''Υπαπαντή του Κυρίου'' στις 2 Φεβρουαρίου στην ομώνυμη εκκλησία στην Πουρνιά, Κοιτάδας Σαμοθράκης. Ο εορτασμός έγινε όπως κάθε χρόνο με την Θεία Λειτουργία την οποία ακολούθησε  φαγοπότι με κυρίαρχο έδεσμα το παραδοσιακό ''παστό χοιρνό'' (λαρδί) και άφθονα ψητά κρέατα, τσίπουρο και κρασιά.

 

 Το Πανηγύρι παραδοσιακά είναι το σημαντικότερο της χειμερινής περιόδου για τη νότια πλευρά του νησιού και λαμβάνει χώρα σε μια από τις εντυπωσιακότερες τοποθεσίες της περιοχής, αν και η εκκλησία είναι αθέατη από παντού. Η πρόσβαση γίνεται σχετικά εύκολα με την παρέμβαση του Δήμου από τον αγροτικό δρόμο της Κοιτάδας και τον Προφήτη Ηλία.

Η εκκλησία της Υπαπαντής, μονόχωρος, μεσοβυζαντινός ναός 10ου-11ου αιώνα, είναι από τα παλαιότερα σωζόμενα κτίσματα του νησιού, χτισμένη με το εκφορικό σύστημα, ενώ είναι απόλυτα προσαρμοσμένη στο φυσικό τοπίο. 

Τον Δήμο εκπροσώπησαν ο Αντιδήμαρχος και Δημοτικοί Σύμβουλοι οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με τους παρευρισκόμενους και θέματα του Δήμου.

Σαμοθράκη - ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ- ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2016

 

Ο Δήμος Σαμοθράκης σας προσκαλεί στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας που θα πραγματοποιηθεί  στις 23 Ιανουαρίου ημέρα Σάββατο στις 19.00 στο Πνευματικό Κέντρο Ν. Φαρδύς στη Χώρα Σαμοθράκης. Ο Δήμαρχος Αθανάσιος Βίτσας

Ιστορικός αγιασμός των υδάτων στη Σμύρνη μετά από 94 χρόνια - Πρώτη φορά από το 1922

 

 

Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν έναν αιώνα τελέστηκε στη Σμύρνη η τελετή κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού και ο αγιασμός των υδάτων. Πρόκειται για γεγονός ιστορικής σημασίας, καθώς είναι η πρώτη φορά που καθαγιάστηκαν τα ύδατα μετά την καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων το 1922.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

 Ο εορτασμός ξεκίνησε το πρωί με τη θεία λειτουργία στην Αγία Φωτεινή και στη συνέχεια έγινε ο αγιασμός των υδάτων και η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στο λιμάνι της Σμύρνης, απέναντι από το κτίριο του ελληνικού προξενείου.

Στο λιμάνι της ιστορικής πόλης ο εορτασμός έλαβε πανηγυρικό χαρακτήρα. Τα λιγοστά μέλη της παροικίας και οι ορθόδοξοι της περιοχής έκαναν για πρώτη φορά ελεύθερα την τελετή του αγιασμού των υδάτων σε ανοικτό χώρο, μετά από επίσημη άδεια που έλαβαν από τις τουρκικές αρχές.  Τη θεία λειτουργία παρακολούθησαν επίσης ομογενείς και Ρώσοι, Γεωργιανοί, και Ουκρανοί χριστιανοί καθώς και πολλοί επισκέπτες από τη Χίο και τη Λέσβο.

Τον αγιασμό τέλεσε ο πατήρ Κύριλλος, ο πρώτος ορθόδοξος ιερέας, ο οποίος λειτουργεί μόνιμα στη Σμύρνη μετά την καταστροφή και τον ξεριζωμό του 1922.

Στο μήνυμά του ο πατήρ Κύριλλος ευχήθηκε «σε όλη τη Ρωμιοσύνη έτσι να πορεύεται πάντοτε μέσα στο ρου και τον χρόνο της ιστορίας, χωρίς ποτέ να χάνεται, να σβήνεται, να γίνεται αλησμόνητη, αλλά να είναι πάντοτε παρούσα μέσα από οποιεσδήποτε συνθήκες».

Ιδιαίτερα συγκινημένος έστειλε την αγάπη του στην Ελλάδα «με σταγόνες από τον αγιασμό της Σμύρνης μαζί με τα δάκρυα, αλλά και την χαρά των προγόνων μας, σήμερα». Ευχαρίστησε, επίσης τις Αρχές της χώρας πού επέτρεψαν, όπως είπε, «να αισθανθούμε στην πράξη τη συνέχεια της γενιάς, της φυλής, της πίστης, της ιστορίας έτσι όπως ο Θεός την καταγράφει». Ευχαρίστησε και τις τοπικές αρχές για την ασφάλεια και την βοήθεια που παρείχαν για την υλοποίηση αυτής «της ιστορικής ιερής τελετής».

Απευθυνόμενος σε όσους βούτηξαν για να πιάσουν το Σταυρό ο πατήρ Κύριλλος είπε: «Να ξέρετε ότι δεν θα βουτήξετε να πιάσετε μόνο τον Σταυρό, αλλά θα ανασκαλέψετε τη θάλασσα για να αισθανθούν οι πρόγονοί μας πού είναι μέσα σε αυτή τι ακριβώς γίνεται σήμερα».

Κλείνοντας τόνισε ότι το προσδοκώμενο «είναι να καθιερωθεί ο εορτασμός των Φώτων στην παραλία, δηλαδή σε δημόσιο χώρο».

Το «παρών» στην ιστορική στιγμή έδωσαν ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην περιοχή, Θεόδωρος Τσακίρης, ο βουλευτής Χίου του ΣΥΡΙΖΑ, Ανδρέας Μιχαηλίδης, καθώς και μέλη της ομογένειας, ενώ πλήθος δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ κάλυψαν το γεγονός.

Ο πατήρ Κύριλλος από το 1990 τελούσε περιστασιακά λειτουργίες, καθώς δεν υπήρξε ποτέ σταθερός ιερέας στη Σμύρνη μέχρι τον Αύγουστο του 2013, όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος του εμπιστεύθηκε μόνιμα τη θέση.
Newsroom ΔΟΛ

Θεοφάνεια: Η καθιέρωση της εορτής, το νόημά της και ο Μεγάλος Αγιασμός

 Με την εορτή των Θεοφανείων ολοκληρώνεται ένας πλούσιος λατρευτικός κύκλος που η Εκκλησία μας τον ονόμασε «Άγιο Δωδεκαήμερο». Τα γεγονότα που εορτάζονται είναι η κατά σάρκα Γέννηση (25 Δεκεμβρίου), η Περιτομή (1 Ιανουαρίου) και η Βάπτιση (6 Ιανουαρίου) του Χριστού (Ματθ. 2ο και 3ο κεφ).

Αρχικά οι γιορτές του Δωδεκαημέρου ήταν μία, τα Θεοφάνεια, η οποία είναι η παλαιότερη Δεσποτική εορτή και από τον 4ο αιώνα αρχίζουν και υπάρχουν περιπτώσεις χωριστού εορτασμού των εορτών Χριστουγέννων και των Θεοφανείων όπως μας πληροφορούν ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος. Για τις εορτές και τις λατρευτικές τελετές των εορτών των δύο πρώτων αιώνων και για τον λόγο και τον ορισμό σε συγκεκριμένη ημέρα των εορτών μας πληροφορούν ο Ιγνάτιος Αντιοχείας, ο Κλήμης Ρώμης και άλλοι χριστιανοί συγγραφείς του 2ου και 3ου αιώνα. Σ' αυτά, λοιπόν, τα κείμενα φαίνεται ότι οι Χριστιανοί γιόρτασαν την ίδια μέρα Χριστούγεννα και Θεοφάνεια καλύπτοντας, κυρίως, τρεις γιορτές που είναι α) η φανέρωση του Θεού ως βρέφους στους ανθρώπους γενικά, β) η φανέρωση του Θεού στους Μάγους ειδικά και γ) η φανέρωση της Αγίας Τριάδος στον Ιορδάνη.

Από τον 4ο αιώνα όμως και μετά η Εκκλησία αποφασίζει να χωρισθούν οι εορτές για να δώσει θρησκευτικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο και να αντιταχθεί στις δυο μεγάλες ειδωλολατρικές που ήταν στην μεν Δύση ο Θεός-Ήλιος στην δε Ανατολή οι Επιφάνειες. Η προέλευση, πιθανότατα, είναι εξωβιβλική: είναι γνωστό, ότι αιγύπτιοι λάτρεις ενός μυστηριακού θρησκεύματος εόρταζαν την εμφάνιση του Χρόνου ή Κρόνου μέσα από τα νερά του Νείλου στις 6 Ιανουαρίου. Αυτή ήταν μια από τις πολλές ειδωλολατρικές «Επιφάνειες». Είναι φανερό ότι οι Χριστιανοί ξεκίνησαν στην Αίγυπτο να δίνουν τη δική τους απάντηση για το ποια είναι η πραγματική «Επιφάνεια» του Θεού μέσα από τα νερά: αυτή του βαπτιζομένου Ιησού. Με το παράδειγμά Του και την εντολή Του αργότερα για βάπτιση των πιστευόντων όχι μόνο πλέον «εν ύδατι» (όπως στην θρησκευτική πρακτική πολλών ανατολικομεσογειακών θρησκειών, όπου το λιγοστό νερό θεωρείται πάντα θεόσταλτο καθαρτήριο), αλλά και «εν Πνεύματι», ο Χριστός αναδείκνυε τη μοναδική ιστορική «Επιφάνεια» του Θεού σε μια ιστορία ευθύγραμμη, που δεν επαναλαμβάνεται. Αντίθετα, η «Επιφάνεια» των νερών ή του θεού-Ηλίου (solis invicti) στη Δύση, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ήταν η αποθέωση της κυκλικής φυσικής ροής του κόσμου.

Στη Ρώμη είχε αρχίσει από τις πρώτες δεκαετίες του 4ου αιώνα (περί το 330-340) ο εορτασμός των Χριστουγέννων ως απάντηση στα ειδωλολατρικά Βρουμάλια ή Σατουρνάλια, που ήταν η λατρεία του αναγεννώμενου Ηλίου, όταν (περισσότερο εμφανώς στα βορειότερα κλίματα) άρχιζε να ξαναμεγαλώνει η μέρα, μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο. Οι Χριστιανοί στη λατρεία του «ξαναγεννημένου Ήλιου» του φυσικού κύκλου, απαντούσαν με τη γέννηση του «νοητού Ηλίου της Δικαιοσύνης». Περί το 375 άρχισαν να εορτάζονται τα Χριστούγεννα και στη Συρία και το 386 ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πρεσβύτερος στην Αντιόχεια, εξέφρασε στο Λόγο του «Εις την γενέθλιον ημέρα του Σωτήρος» τη χαρά του, που επιτέλους η 25η Δεκεμβρίου μπήκε επίσημα στο εορτολόγιο της πόλης. Μέχρι το 432 η εορτή είχε φθάσει και στην Αλεξάνδρεια.

Εκτός της κύριας ονομασίας της εορτής, ο κόσμος γνωρίζει την Βάπτιση του Κυρίου μας ως εορτή των Θεοφανείων ή των Φώτων. Το γνωστό σε όλους μας απολυτίκιο της Εορτής περιγράφει ακριβώς και δικαιολογεί τις δύο αυτές ονομασίες. Σας το παραθέτουμε σε μετάφραση:

«Όταν βαπτιζόσουν στον Ιορδάνη, Κύριε, φανερώθηκε η προσκύνηση της Τριάδας, η φωνή του Πατέρα το επικύρωνε, καθώς σε ονόμαζε Υιό αγαπητό. Και το Πνεύμα με μορφή περιστεριού βεβαίωνε την αλήθεια του Λόγου. Δόξα σε Εσένα, Χριστέ Θεέ, που φανερώθηκες και φώτισες τον κόσμο» (Απολυτίκιο Θεοφανείων «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου, Κύριε…»).

Άρα, λοιπόν, ονομάζεται Θεοφάνεια επειδή η Αγία Τριάδα γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο με τα αισθητήρια όργανά του, δηλ. με τα μάτια και τα αυτιά του. Και ονομάζεται Φώτα επειδή, όπως λέει στο τέλος το Απολυτίκιο της Εορτής, ήλθε ο Χριστός για να φωτίσει τον κόσμο, μπολιάζοντάς τον και πνευματικά δια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος. Την παραμονή των Θεοφανείων, την νύκτα γίνονταν οι βαπτίσεις των Κατηχουμένων χριστιανών έτσι ώστε την επομένη ημέρα των Θεοφανείων οι νεοφώτιστοι να κοινωνήσουν. Πηγαίνοντας προς το Βαπτιστήριο, κρατούσαν στα χέρια τους λαμπάδες συμβολίζοντας τον φωτισμό της ψυχής. Εξ αιτίας όλων αυτών των λαμπάδων και του φωτός η εορτή ονομάσθηκε και Φώτα.

Γνωρίζουμε όλοι μας το ιστορικό γεγονός της Βαπτίσεως έτσι όπως το περιγράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στο 3ο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του (στιχ. 13-17). Ο Χριστός βαπτίσθηκε για τους εξής λόγους, όπως μας τους παραθέτει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός:

1. Για να καθαρίσει από την αμαρτία το ανθρώπινο σώμα ολόκληρης της ανθρωπότητας αλλά και του καθενός μας προσωπικά.
2. Για να συντρίψει τα κεφάλια των δρακόντων που έμεναν στο νερό, όπως πίστευαν οι αρχαίοι πολιτισμοί.
3. Για να πνίξει στο νερό πάθη και αδυναμίες, επειδή οι Εβραίοι πίστευαν στην καταστρεπτική ιδιότητα του νερού.
4. Για να αγιάσει και να ευλογήσει τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και Βαπτιστή.
5. Για να εκπληρώσει τον εβραϊκό Νόμο που όριζε ότι ο Μεσσίας έπρεπε να αρχίσει την δημόσια δράση του με βάπτισμα.
6. Για να αποκαλύψει στους ανθρώπους το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
7. Για να εισαγάγει στην Εκκλησία τον τύπο του Βαπτίσματος.

Η σημασία του Ιορδάνη ποταμού

Αυτές τις ημέρες ακούμε στίχους από τους Ψαλμούς του Δαβίδ που λένε «ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω», ένα γεγονός που συνέβη κατά την Βάπτιση του Κυρίου μας όταν και ανεστράφη η ροή του ποταμού. Ο ποταμός Ιορδάνης ξεκινάει από δύο πηγές, την Ιόρ και την Δάν. Αυτά τα δύο μικρά ποτάμια ενώνονται και σχηματίζουν τον Ιορδάνη που χύνεται τελικά στην Νεκρά Θάλασσα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας αναφέρει πως ο Ιορδάνης ποταμός συμβολίζει την απαρχή του ανθρωπίνου γένους από τον Αδάμ και την Εύα (Ιορ και Δαν). Η πορεία τους οδηγεί προς την νέκρωση που συμβολίζεται με την Νεκρά Θάλασσα. Ήλθε όμως ο Χριστός και με την Βάπτισή του ανέστρεψε τη ροή του ποταμού και των ανθρώπων που πλέον δεν τρέχουν προς τον θάνατο, αλλά προς την αφθαρσία και την αιωνιότητα.

Ο Μέγας Αγιασμός

Σ' ότι αφορά τον Αγιασμό υπάρχουν κάποιες παρανοήσεις ή λαθεμένες ευλαβείς παραδόσεις και γι' αυτό κρίνουμε σκόπιμο προς άρση των παρεξηγήσεων να παρουσιασθεί η ορθή διδασκαλία περί του Αγιασμού.

1. Κατ' αρχήν είναι λάθος η διάκριση του Αγιασμού που τελείται την 5η και 6η Ιανουαρίου σε Μικρό και Μεγάλο Αγιασμό. Και τις δύο ημέρες τελείται ο Μεγάλος Αγιασμός και το Τυπικό της Εκκλησίας μας ορίζει την τέλεση Μεγάλου Αγιασμού μόνο κατ’ αυτές τις δύο ημέρες. Μικρός Αγιασμός ονομάζεται ο αγιασμός της πρώτης κάθε μήνα και σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τελείται. Η τέλεση του Μεγάλου Αγιασμού και την παραμονή των Θεοφανείων είναι νεότερη συνήθεια με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των πιστών σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.

2. Ο Μέγας Αγιασμός μπορεί να φυλάσσεται στα σπίτια στο εικονοστάσι, όπως αναφέρει και το κείμενο των ευχών της Ακολουθίας «για να τον έχουν όλοι όσοι τον λαμβάνουν προς θεραπεία των παθών, προς αγιασμό των σπιτιών και για οποιαδήποτε πνευματική ωφέλεια». Το ίδιο αναφέρει και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον Λόγο του για την εορτή των Θεοφανείων.

3. Δεν νηστεύουμε την παραμονή των Θεοφανείων για να πιούμε τον Μεγάλο Αγιασμό. Δεν μαρτυρείται πουθενά αυτό από την παράδοση και την πράξη της Εκκλησίας μας. Άλλωστε, αυτό αποδεικνύεται ότι ο Αγιασμός και των δύο ημερών είναι ο ίδιος αλλά ο πιστός δεν νηστεύει την παραμονή της 5ης Ιανουαρίου. Η νηστεία αφορούσε τον ομαδικό βαπτισμό που γινόταν την νύκτα της 5ης Ιανουαρίου όπου νήστευε όλη η Εκκλησία για να υποδεχθεί τους νεοφωτίστους, οι οποίοι κοινωνούσαν στα Θεοφάνεια.

4. Σε καμία περίπτωση ο Μέγας Αγιασμός δεν συγκρίνεται με την Θεία Κοινωνία και δεν μπορεί να την υποκαταστήσει, διότι η Θεία Κοινωνία είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και ο Μέγας Αγιασμός είναι αγιασμένο νερό. Πρωταρχικός σκοπός των Χριστιανών την ημέρα των Θεοφανείων πρέπει να είναι πρώτα να κοινωνήσουν και έπειτα να πάρουν τον Αγιασμό.

Η Εκκλησία μας προσφέρει τον Μεγάλο Αγιασμό στους χριστιανούς έτσι ώστε ο πιστός να χαριτώνεται, να αγιάζεται και να παίρνει δύναμη στον πνευματικό του αγώνα. Απαιτείται, όμως, από όλους μας, κληρικούς και λαϊκούς, προσοχή στην τήρηση και στην ερμηνεία των Ιερών Παραδόσεων ούτως ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες και παρεξηγήσεις.

✥ Αρχιμ. Ειρηναίος Λαφτσής
Πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Αλεξανδρουπόλεως

Alexandroupoli Online

Ο «κινηματίας» Βασιλεύς των βασιλέων...

(Φωτο Σπιτάλας Βασίλης)



Του Δημήτρη Π. Κυριακαράκου
Η πρώτη προοδευτική, μεταρρυθμιστική, ριζοσπαστική αγωνιστική ιστορία της οικουμένης, η αρχαιότερη παγκόσμια «πρώτη φορά Αριστερά» που βίωσε το ανθρώπινο γένος γράφτηκε στα ελληνικά και ακούει στον τίτλο "Το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο". Η γέννηση του Χριστού δεν τιμάται τυχαία και από μη χριστιανικούς λαούς. Είναι γιορτή ελπίδας, ελευθερίας, οικουμενικής δικαιοσύνης, αναγέννησης ψυχών και συνειδήσεων.
Δε γεννήθηκε σε κάποιο επιβλητικό ανάκτορο αλλά εν τω σπηλαίω. Δεν ήταν γόνος πολιτικού «τζακιού» (παρ' ότι ορμώμενος από τον αρχαίο οίκο του Δαυίδ) αλλά παιδί ενός φιλήσυχου ξυλουργού και μιας αγνής έφηβης στην οποία ο Πατέρας Του εμπιστεύτηκε το επίπονο έργο να Τον κυοφορήσει. Γεννήθηκε κοινωνικά στιγματισμένος και υπό καθεστωτικό διωγμό, ουσιαστικά εξόριστος αλλά όπως κάθε ελπίδα ευλογημένος.
Το αραμαϊκό του όνομα, Ιησούς. Το ελληνικό του, Χριστός, δηλαδή ο έχων το χρίσμα, ο Εκλεκτός.
Το βασίλειο για το οποίο μιλούσε δεν είναι από αυτόν τον κόσμο αλλά από έναν κόσμο όπου οι τελευταίοι έσονται πρώτοι, όπου οι πένητες χορταίνουν, όπου οι απόκληροι βρίσκουν τη συντροφικότητα. Στο βασίλειό Του δεν υπάρχει φτώχεια, δυστυχία, ζηλοφθονία, μισαλλοδοξία ή ανταγωνισμός, δεν υπάρχουν καριέρες, συμφέροντα και ειδικές δόξες για κανέναν, δεν υπάρχει η διάκριση αγοράς και κοινωνίας που υπάρχει στα βασίλεια, στις ηγεμονίες και στις πάσης φύσεως θεσμικές οντότητες που κατήρτισε ο άνθρωπος για να ανταγωνίζεται «ειρηνικά» και «πολιτισμένα» τον συνάνθρωπο του.
Στις συναναστροφές Του δεν έκανε διακρίσεις, πήγαινε όπου ήταν ευπρόσδεκτος. Ποτέ δεν εκφραζόταν με λόγο κυριολεκτικό ή τεχνοκρατικό αλλά με πνευματώδεις, σημειολογικές παραβολές. Αγαπούσε το να προκαλεί τη δημιουργική σκέψη του ακροατή και να τον εμπνέει να αποφασίζει για τη ζωή του με ελεύθερη βούληση και παρρησία. Ο Λόγος Του ήταν πραγματικό δημοψήφισμα!
Σε μια από τις παραβολές Του, σε εκείνη των χρυσών φλουριών, τίμησε τη νεανική επιχειρηματικότητα του φιλόπονου εκ των τριών αδελφών που κληρονόμησαν τα φλουριά. Με δυναμική κοινωνική παρέμβασή Του πολλαπλασιάστηκαν τα ψάρια στη Νεκρά Θάλασσα και η "συνεταιριστική επιχείρηση" του βιοπαλαιστή Σίμωνος Πέτρου και των συντρόφων του αλιέων δεν πτώχευσε, δεν κατασχέθηκε από τους τελώνες.
Στα προπύλαια του Ναού του Σολομώντος, ενώπιον πολυάριθμου κοινού, εισηγήθηκε το "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, τα του Κυρίου τω Κυρίω" διαχωρίζοντας τοιουτοτρόπως τους νόμους του Ανθρώπου από τους αντίστοιχους του Κυρίου. Οι νόμοι του Ανθρώπου σπανίως συμπορεύονται με τους νόμους του Κυρίου, κακά τα ψέματα. Προηγουμένως δε, είχε συγκρουστεί με τους άπληστους αργυραμοιβούς και κολλυβιστές που είχαν στήσει τις «τράπεζες» τους στο προαύλιο του Ναού.
Αποστολή Του δεν ήταν να ανατρέψει την εξουσία καθ' εαυτήν για να καταλύσει την εξ' αυτής πορευόμενη νομιμότητα αλλά να λειάνει τις "αιχμηρές γωνιές" πάσης μορφής εξουσίας.
Η καταχρηστική ενάσκηση εξουσίας, ο στείρα τιμωρητικός νόμος δεν μπορεί επ' ουδενί να συστήνουν θέλημα Κυρίου, διότι ο Κύριος δεν επαγγέλλεται την τιμωρία του Ανθρώπου και δεν εκφράζεται μέσω χρυσοποίκιλτα ενδεδυμένων τυράννων αλλά μέσω κάθε αγνού ανθρώπου της διπλανής θυρός.
Σκοπός Του δεν ήταν να αλλοιώσει τους πολιτισμούς για να ιδρύσει μια νέα «τάξη πραγμάτων» αλλά να εμπνεύσει περιβάλλον οικουμενικότητας, έναν διεθνισμό αξιών που θα αγκάλιαζε Ιουδαίους, Γαλιλαίους, Ρωμαίους, Έλληνες, Γαλάτες, Αλαμανούς κ.α., και θα λύτρωνε τους πολιτισμούς τους από τη ματαιότητα. Κανένας λαός δεν είναι κατώτερος κανενός άλλου όταν η φιλαλληλία εμπλουτίζει την εθνική του συνείδηση. Το αίσθημα της φιλαλληλίας είναι αυτό που εξυψώνει το φρόνημα κάθε λαού και αναδεικνύει τον πολιτισμό του.
Βεβαίως είχε και Εκείνος το μεράκι Του, τον πόθο Του, τη γοητευτική φιλοδοξία Του, να μιλήσει με τους δύσπιστους Έλληνες εθνικούς. Οταν τον πλησίασαν οι πρώτοι Έλληνες ακροατές αναφώνησε το "δόξα να 'χει ο Κύριος και Πατέρας μου", ακόμα και Εκείνος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό Του! Το ιστορικό αυτό σημείο σημαίνει την απαρχή του διαφωτιστικού κινήματός Του σε όλα τα μήκη και πλάτη του ορθολογικού Ελληνισμού, από τη Μικρά Ασία έως και την κάτω Ιταλία. Ο Λαός της Αστρονομίας, της Γεωμετρίας, της Ιατρικής και της Φιλοσοφίας θα είχε την ευκαιρία διά του Λόγου Του να βιώσει το ζενίθ της πολιτισμικής του ολοκλήρωσης.
Η πρώτη προοδευτική, μεταρρυθμιστική, ριζοσπαστική αγωνιστική ιστορία της οικουμένης, η αρχαιότερη παγκόσμια «πρώτη φορά Αριστερά» που βίωσε το ανθρώπινο γένος γράφτηκε στα ελληνικά και ακούει στον τίτλο "Το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο". Η γέννηση του Χριστού δεν τιμάται τυχαία και από μη χριστιανικούς λαούς. Είναι γιορτή ελπίδας, ελευθερίας, οικουμενικής δικαιοσύνης, αναγέννησης ψυχών και συνειδήσεων.
Είθε λοιπόν η γέννηση του πιο ανιδιοτελούς «κινηματία» της γης να αναγεννήσει, μεταξύ άλλων, και τις συνειδήσεις των σύγχρονων αργυραμοιβών της καταναλωτικής Ευρώπης που θρασύνεται ακόμα να αυτοπροσδιορίζεται «Ένωση».

* Ο Δημήτρης Κυριακαράκος είναι δικηγόρος LLM Διεθνούς και Συγκρητικού Δικαίου Οικονομίας - Εμπορίου του Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου Λονδίνου

avgi.gr

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων του Πάρκου των Χριστουγέννων

Το Πάρκο των Χριστουγέννων 2015 του Δήμου Αλεξανδρούπολης, άνοιξε και φέτος τις πύλες του χαρίζοντας χαμόγελα και αγάπη σε μικρούς και μεγάλους.

Ο Αντιδήμαρχος Αλεξανδρούπολης κ. Στέλιος Βραχιόλογλου επισημαίνει ότι “ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες ημέρες που βιώνουμε, κανείς δεν μπορεί να στερήσει, ειδικά από τα παιδιά, το δικαίωμα στο όνειρο και τη χαρά και ευχήθηκε το φετινό Πάρκο των Χριστουγέννων να είναι η απαρχή ενός αισιόδοξου μηνύματος για την ανάκαμψη της χώρας μας”.

Ο κ. Βραχιόλογλου ευχαριστεί τους εθελοντές και τις υπηρεσίες του Δήμου για τη συμβολή τους στο στήσιμο και τη διακόσμηση του Πάρκου, τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, τους πολιτιστικούς και αθλητικούς φορείς, τους επιχειρηματίες και φίλους αυτής της προσπάθειας και υποσχέθηκε ένα πλούσιο ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα, με μουσικοχορευτικά δρώμενα και εργαστήριο δημιουργικής απασχόλησης για μικρά και μεγάλα παιδιά και καλεί όλο τον κόσμο να συμμετάσχει σε αυτή τη μεγάλη γιορτή της αγάπης και της χαράς.

Το φετινό Πάρκο Χριστουγέννων περιλαμβάνει παγοδρόμιο, τσουλήθρα, τρενάκι, σπιτάκια και περίπτερα με ζεστά ροφήματα και ζαχαρωτά ενώ εκτός από το σπίτι του Άγιου Βασίλη, τη διακόσμηση του οποίου επιμελήθηκε ο Σύλλογος Κυριών και Δεσποινίδων, φέτος υπάρχει και το σπίτι της γιαγιάς, όπου κυρίες από το Πολυκοινωνικό θα διαβάζουν παραμύθια στα μικρά παιδιά.

Εορτασμός 14ης Μαΐου στους Δήμους Ορεστιάδος – Διδ/χου – Σουφλίου και Σαμοθράκης

Για φέτος το πρόγραμμα στους Δήμους Ορεστιάδας, Διδυμοτείχου, Σουφλίου και Σαμοθράκης διαμορφώνεται ως εξής:


ΠΕΜΠΤΗ 14 ΜΑΪΟΥ 2015
Ομιλία για την επέτειο της απελευθέρωσης, στα σχολεία όλων των βαθμίδων, κατά την τελευταία ώρα του προγράμματος.


ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΜΑΪΟΥ 2015
Σημαιοστολισμός του Δημοτικού καταστήματος κάθε δήμου, των Δημόσιων καταστημάτων και υπηρεσιών, Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ., των σπιτιών και ιδιωτικών καταστημάτων από την 8η πρωινή ώρα της 16ης μέχρι τη δύση του ηλίου της 17ης Μαΐου 2015.
Φωταγώγηση του Δημοτικού καταστήματος, των Δημοσίων υπηρεσιών, των Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. κατά τις βραδινές ώρες στις 16ης και 17ης Μαΐου 2015.


ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2015
Δοξολογία στην έδρα κάθε Δήμου, παρουσία των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών του Δήμου, των σημαιοφόρων και παραστατών των σχολείων συνοδεία καθηγητή. Εκφώνηση πανηγυρικού της ημέρας, μετά τη δοξολογία στο ναό, από Δημοτικό Σύμβουλο που ορίζεται από τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο.

Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ Π.Ε. ΕΒΡΟΥ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ

Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ Α.Μ.Θ.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ

elthraki