Σαμοθράκη Χώρα - Επιτάφιος φωτογραφίες

 

Χρόνια Πολλά - Καλή Ανάσταση

Σπιτάλας Βασίλης

«Φτάνει πια!»: Ο Μητροπολίτης Άνθιμος απαντά στον Αμβρόσιο

«Σεβασμιώτατε, λυπάμαι, αλλά ο "άθεος" πρωθυπουργός μίλησε με περισσότερη ανθρωπιά και ευαγγελική πραότητα για τους πονεμένους της πυρκαϊάς από ό,τι εσείς»
Αιχμηρή απάντηση στον μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο για το χυδαίο παραλήρημά του δίνει ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.

«Σεβασμιώτατε, λυπάμαι, αλλά ο «άθεος» πρωθυπουργός μίλησε με περισσότερη ανθρωπιά και ευαγγελική πραότητα για τους πονεμένους της πυρκαϊάς από ό,τι εσείς. Κάλεσε τον πληγωμένο λαό μας σε ενότητα και ομοψυχία, ενώ εσείς εξαπολύσατε κήρυγμα μίσους, κήρυγμα αντιχριστιανικό, απάνθρωπο. Φτάνει πια! Δεν είναι ο Χριστός μας, αυτός που τάχα εκφράζετε» σημειώνει μεταξύ άλλων.
«Φτάνει, λοιπόν, άγιε Καλαβρύτων! Αντί να εκτοξεύετε μύδρους, βρείτε τη δύναμη, έστω τώρα, να σταθείτε στο πλευρό του ανθρώπου, στο όνομα της κοινής και αδιαίρετης αγάπης, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» υπογραμμίζει ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος.
Υπενθυμίζεται ότι ο μητροπολίτης Καλαβρύτων, στο προσωπικό του μπλογκ, αναφέρεται στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και το επιτελείο του, οι οποίοι «…με την αθεΐα τους διεγείρουν την οργή του Θεού!».
Τον Αμβρόσιο «άδειασε» ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου, Ενημερώσεως και Επικοινωνίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Χάρης Κονιδάρης, σχολιάζοντας ότι «εκφράζει αποκλειστικά και μόνο τις προσωπικές του απόψεις».

Αναλυτικά το άρθρο του Αμβρόσιου:
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΑΓΙΕ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ !

Σήμερα ο Θεός θρηνεί μαζί με τους ανθρώπους. Θρηνεί για μια μεγάλη καταστροφή, που οδήγησε στην απώλεια δεκάδων αδελφών μας. Δεν βρίσκεται απέναντί μας ο Θεός, δεν τιμωρεί ο Θεός -δεν ξέρει να τιμωρεί, δεν γνωρίζει την τιμωρία- αλλά στέκεται στο πλευρό των δημιουργημάτων του, των καρπών της αγάπης του. Πονάει μαζί τους, δακρύζει μαζί τους, διαλύεται μαζί τους, σταυρώνεται ξανά μαζί τους.
Ο Θεός είναι αγάπη. Δηλαδή, οι ενέργειές του, είναι πράξεις αγάπης. Δημιούργησε τον άνθρωπο από αγάπη και με την ίδια αγάπη δημιούργησε ολόκληρη την κτίση. Γι’ αυτό η Εκκλησία διδάσκει ότι «ο Θεός αγάπη εστίν». Πράγμα που σημαίνει, πως ο πυρήνας της ύπαρξής του, όπως αποκαλύπτεται από τις ενέργειές του, είναι γεμάτος από αγάπη. Ο Θεός είναι αδύναμος να πράξει το κακό, διότι οντολογικά δεν το γνωρίζει.
Η μεγάλη «αδυναμία» του Θεού είναι ότι νικιέται από την ελευθερία των δημιουργημάτων του, που είναι πλασμένα «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» της δικής του ελευθερίας. Νικημένος, δηλαδή, από τις οποιεσδήποτε πράξεις τους, οι οποίες καταστρέφουν τη δημιουργία του και εν τέλει τον ίδιο τον άνθρωπο.
Και τώρα, τη στιγμή του θρήνου και της αλληλεγγύης, τη στιγμή που πρέπει να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους που διαλύονται και να προσευχηθούμε για τα πρόσωπα που χάθηκαν, αλλά και να στηρίξουμε όσους ο πόνος της απώλειας λυγίζει, κάποιοι επιλέγουν κηρύγματα μίσους, άμεση απόδοση ευθυνών και τη σύνδεση πραγμάτων ασύνδετων.
Σεβασμιώτατε,
Σήμερα, που ο άνθρωπος είναι «πιο κοντός από τη λύπη του», σήμερα που ο καλύτερος λόγος είναι η σιωπή και η προσευχή, επινοήσατε να επιδείξετε μια καρικατούρα Εκκλησίας, που δεν έχει καμιά σχέση με τον Χριστό. Επιλέξατε την επίθεση και την απόδοση προθέσεων. Επιλέξατε το δρόμο της διαίρεσης και της γενίκευσης του φόβου. Μιλήσατε για έναν Θεό οργισμένο, ο οποίος τιμωρεί τους ανθρώπους, τάχα εξαιτίας της «αθεΐας» των κρατούντων της κι όχι εξαιτίας της υποκρισίας των αξιωματούχων της.
Σεβασμιώτατε,
Διαβάσατε ποτέ πραγματικά το Ευαγγέλιο του Χριστού, διαβάσατε τους Πατέρες μας; Εμβαθύνατε ποτέ στο πως και στο γιατί των κειμένων;
Σεβασμιώτατε,
Η Εκκλησία είναι φιλάνθρωπη, διότι ο Θεός της είναι φιλάνθρωπος. Η μισανθρωπία είναι ιδιότητα του Αντιχρίστου. Δεν χαρακτηρίζει την Εκκλησία του Χριστού, δεν μπορεί να χαρακτηρίζει τους ποιμένες της, δεν μπορεί να χαρακτηρίζει τους πιστούς της. Στην Εκκλησία του Χριστού ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Πράξεις που δεν μεταβιβάζονται και δεν εκχωρούνται. Ο μηδενισμός και η τιμωρία είναι πραγματικότητες που απορρέουν από την ελευθερία του ανθρώπου και στρέφουν τον άνθρωπο εναντίον του ίδιου του εαυτού του.
Σεβασμιώτατε,
Λυπάμαι, αλλά ο «άθεος» Πρωθυπουργός μίλησε με περισσότερη ανθρωπιά και ευαγγελική πραότητα για τους πονεμένους της πυρκαϊάς από ότι εσείς. Κάλεσε τον πληγωμένο λαό μας σε ενότητα και ομοψυχία, ενώ εσείς εξαπολύσατε κήρυγμα μίσους, κήρυγμα αντιχριστιανικό, απάνθρωπο. Φτάνει πιά! Δεν είναι ο Χριστός μας, αυτός που τάχα εκφράζετε. Δεν είναι έτσι η Ορθόδοξη πίστη μας, αυτή που τάχα υπηρετείτε. Όποιος υπηρετεί την Πίστη μας, τσαλαπατώντας τον άνθρωπο, τότε αυτός μετατρέπει την Πίστη μας σε στεγνή και στυφή ιδεολογία, όπως ήταν ο φασισμός, ο ναζισμός και ο κομμουνισμός. Ορθόδοξη Πίστη ερήμην του ανθρώπου ή σε βάρος του ανθρώπου, δεν υπάρχει, δεν χρειάζεται να υπάρχει. Φτάνει, λοιπόν, άγιε Καλαβρύτων! Αντί να εκτοξεύετε μύδρους, βρείτε τη δύναμη, έστω τώρα, να σταθείτε στο πλευρό του ανθρώπου, στο όνομα της κοινής και αδιαίρετης αγάπης, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
avgi.gr

Μεγάλη Πέμπτη εκκλησία Λακκώματος - "Το μοιρολόι της Παναγιάς"

Από τη Νεανική Χορωδία των Φίλων Μουσικής Σαμοθάκης 

"Αρμονία Γέννεσις" υπό τη Διεύθυνση της Τηγανούρια Παναγιώτας

(φωτο Σπιτάλας Βασίλης)

«Αυτή την ώρα δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές, αλλά εθνική συναίνεση, συνεννόηση και ομοψυχία»

Αυτή την ώρα δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές, αλλά εθνική συναίνεση, συνεννόηση και ομοψυχία τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος κατά τη συνάντησή του στην Αρχιεπισκοπή με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ο οποίος τον ενημέρωσε σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ.

Ο πρωθυπουργός, που επανέλαβε τον σεβασμό του στις τοποθετήσεις και τις ανησυχίες της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ζήτησε από τον προκαθήμενο της ελλαδικής εκκλησίας να συμβάλει ώστε να διασφαλιστεί κλίμα εθνικής ομοψυχίας και υπευθυνότητας, χωρίς κραυγές και άγονες αντιπαραθέσεις.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής, κατά τη συνάντηση τους, η οποία ολοκληρώθηκε λίγο πριν από τις 9 το βράδυ, ο κ. Τσίπρας άκουσε με μεγάλη προσοχή τις απόψεις του Αρχιεπισκόπου, ενώ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εκκλησιαστική πτυχή του όλου ζητήματος, που αφορά στην ονομασία της σχισματικής Εκκλησίας των Σκοπίων.
Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, ο κ. Τσίπρας επανέλαβε τον σεβασμό του στις τοποθετήσεις και τις ανησυχίες της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και διαβεβαίωσε τον Αρχιεπίσκοπο ότι θα τον κρατάει ενήμερο για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Επιπλέον, του ζήτησε να συμβάλει, όπως τονίζεται, ώστε να διασφαλιστεί κλίμα εθνικής ομοψυχίας και υπευθυνότητας, χωρίς κραυγές και άγονες αντιπαραθέσεις.

Από την πλευρά του, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος διατύπωσε τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και δεν παρέλειψε να επισημάνει την εμπιστοσύνη του προς τους, εκ του Συντάγματος, καθ' ύλην αρμόδιους να χειριστούν τα εθνικά μας ζητήματα με αίσθημα ευθύνης.
Υπογράμμισε μάλιστα ότι αυτή την ώρα δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές, αλλά εθνική συναίνεση, συνεννόηση και ομοψυχία.
avgi.gr

Η εκκλησιαστική περιουσία στο φώς

Επιτροπή εμπειρογνωμόνων θα καταγράψει το «μυθικό», πλην άγνωστο, εκκλησιαστικό ακίνητο κεφάλαιο και θα υποβάλει προτάσεις για διευθέτηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και αξιοποίησή του προς όφελος της κοινωνίας.

avgi.gr

Εορτασμός των 5 μαρτύρων της Σαμοθράκης

  

Λίγα λόγια για τους 5 Μάρτυρες της Σαμοθράκης:
Όταν την 1η Σεπτέμβρη του 1821 οι Τούρκοι κατέπνιξαν στο αίμα την επαναστατημένη Σαμοθράκη ελάχιστοι επέζησαν από το ολοκαύτωμα και οι περισσότεροι εξ’αυτών πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Όσοι πουλήθηκαν ως σκλάβοι τους εξανάγκασαν να αλλαξοπιστήσουν και να χαθούν για πάντα από το Γένος των Ελλήνων. Τέσσερις Σαμόθρακες και ένας Κύπριος, όμως, μή ξεχνώντας την καταγωγή τους (και με την βοήθεια ενός Βέλγου) κατάφεραν να ελευθερωθουν και επαναπατρίστηκαν στο νησί το 1834. Όπως ήταν αναμενόμενο ξαναγύρισαν στην Ορθόδοξη πατρώα πίστη τους.
Αυτό εξόργισε αφάνταστα τους Τούρκους. Δεν μπορούσαν να δεχθούν το γεγονός πως μουσουλμάνοι (έστω και αλλαξοπίσταντες) ασπάζονται τον χριστιανισμό. Το θέμα παραπέμφθηκε στον Καδή (ιεροδικαστή) της Μάκρης (καθώς τότε στην Μάκρη υπήρχαν διοικητικές οθωμανικές αρχές). Με διάφορους τρόπους προσπάθησαν να τους πείσουν για να αναθεωρήσουν την απόφασή τους. Είτε με δωροδοκία, είτε με γαλιφιές, είτε με απειλές. Τελικά τίποτα δεν πτόησε τους 5 Νεομάρτυρες. Αφέθηκαν ελεύθεροι αλλά σύντομα ξανακαλέστηκαν στην Μάκρη για να απολογηθούν καθώς ήρθε νέος Καδής, ονόματι Αμπτουραχίμ. Πάλι με φυλάκιση , απειλές κλπ προσπάθησαν να φοβίσουν τους 5 νέους. Οι χριστιανοί της περιοχής πλήρωσαν τον Καδή και αυτός έκανε τα «στραβά μάτια» απελευθερώνοντάς τους. Όταν ξανα-άλλαξε Καδή η περιοχή και ήρθε στην Μάκρη ένας φανατισμένος Τουρκαλβανός (μάλλον ονομαζόταν Τζελάλ) ξανα-έφεραν τους πέντε Νεομάρτυρες μπροστά του για απολογία οι οποίοι για ακόμη μιά φορά αρνήθηκαν να αλλάξουν την πίστη τους και να απαρνηθούν το Χριστό ως Σωτήρα. Οι Τούρκοι είδαν και απόειδαν οπότε ακολούθησαν την πάγια τακτική τους, για αυτές τις περιπτώσεις, τα φριχτά βασανιστήρια μέχρι θανάτου.
Έδωσαν εντολή σε αθίγγανους της περιοχής να φτιάξουν τσιγκέλια και να τα στερεώσουν σε μεγάλα σανίδια. Πρώτος μαρτύρησε ο γηραιότερος ο Μιχαήλ (ο Κύπριος) τον οποίο τον έστησαν στην πλατεία της Μάκρης δεμένο. Αυτός προσευχόταν όρθιος και τότε ξέσπασε επάνω του το μένος των δημίων του οι οποίοι τον κατακρεούργησαν (τον τεμάχισαν κυριολεκτικά) και τα υπολείμματά του τα έσυραν και τα άφησαν έξω από το κατώφλι της Αγίας Αναστασίας. Παρόλο που είδαν οι υπόλοιποι τέσσερις το διαμελισμένο σώμα του Μιχαήλ, δεν πτοήθηκαν. Ακολούθησαν άλλοι δύο, τους οποίους κρέμασαν, και τους τελευταίους δύο τους κάρφωσαν στα τσιγκέλια. Τον τελευταίο (και νεότερο) τον Γεώργιο (ετών 22) όταν τον έριξαν επάνω στο τσιγκέλι αυτό στράβωσε. Το ακόνισαν και τον ξαναέριξαν πάλι. Ο Γεώργιος έμεινε ζωντανός και υπέμεινε το φριχτό βάσανο επί 24ωρο.

Στο τέλος τον πυροβόλησε ο Καδής στο κεφάλι. Το αίμα του το μάζεψαν χριστιανοί, καθώς το θεώρησαν αγιασμό, και το χρησιμοποίησαν για θεραπευτικούς λόγους. Τους έθαψαν παραδίπλα από το χωριό (όπου σήμερα υπάρχει εκκλησάκι αφιερωμένο στην μνήμη τους).
alexpoli.gr

Έρχεται η Ξύλινη Εκκλησία από τη Ρωσία στην Αλεξανδρούπολη

Την ημέρα της 25^ης Μαρτίου αναμένεται να φτάσει στην Αλεξανδρούπολη η ξύλινη εκκλησία από τη Ρωσία.

Κατά τις επόμενες ημέρες θα φθάσουν στην πόλη μας Ρώσοι κατασκευαστές του ναού προκειμένου να ετοιμάσουν τις υποδοχές και τις βάσεις που θα στηριχθεί .

Η παραμονή τους θα έχει διάρκεια περίπου 12 ημερών. Ο ναός θα ενταχθεί κανονικά στην Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως ,Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης και θα ενσωματωθεί στο οργανόγραμμα της Μητροπόλεως ως ενορία.

Ο ναός θα τοποθετηθεί απέναντι από το Στρατόπεδο Ζήση και θα είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βλαδίμηρο.

Σ.Χ
e-evros

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος: Η δράση του και τα έθιμα για την εορτή του

 

Το όνομά του, από τα πλέον λαοφιλή στον ελληνικό πληθυσμό, από τους πιο γνωστούς και αγαπητούς Αγίους σε όλον το χριστιανικό -και όχι μόνο- κόσμο.
Στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση, συνολικά 56 μορφές με το όνομα Γεώργιος κοσμούν το εορτολόγιό της, με γνωστότερο όλων τον Γεώργιο το Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρο, που ανήκει στη χορεία των μεγαλομαρτύρων της Εκκλησίας.
Γόνος πλούσιας και αριστοκρατικής οικογένειας από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού. Η δράση, το μαρτύριο και η κοίμησή του τοποθετούνται τον 3ο αιώνα και στις αρχές του 4ου αιώνα, επί αυτοκρατορίας Διοκλητιανού.
Η μνήμη του τιμάται δύο φορές το χρόνο: στις 23 Απριλίου ο διά αποκεφαλισμού θάνατός του ή για τις Εκκλησίες που πηγαίνουν σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, εάν η ημέρα συμπέσει πριν από την Ανάσταση, μετατίθεται τη Δευτέρα της Διακαινησίμου και στις 3 Νοεμβρίου η ανακομιδή των λειψάνων του.

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΣΑΜΟΡΘΑΚΗΣ 2016

 

 

 Σας εύχομαι χρόνια πολλά, καλή Ανάσταση και καλλίτερες μέρες. Σ' αυτούς που είναι μακριά γρήγορη επιστροφή στους δικούς τους και στη Σαμοθράκη μας,

 

Σπιτάλας Βασίλης

22 χρόνια προσφοράς του Σταυριδείου Ιδρύματος "Ο Άγιος Κυπριανός"

Συμπληρώνονται σήμερα, 1 Απριλίου 2016, 22 χρόνια από την έναρξη και τη λειτουργία του Σταυριδείου Ιδρύματος περιθάλψεως χρονίως πασχόντων «Ο Άγιος Κυπριανός» της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρούπολης.

Είναι επέτειος ενός ιερού έργου φιλανθρωπίας και διακονίας των ανθρώπων της τοπικής μας Εκκλησίας. Σύμφωνα με τον Σεβ. Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμο: «Οι επέτειοι στην εκκλησιαστική ζωή αξίζει να γιορτάζονται μόνο όταν αποβαίνουν "στη δόξα του Θεού". Διαφορετικά είναι γεγονότα που προκαλούν από ειρωνεία μέχρι κατάθλιψη, κυρίως όταν στοχεύουν τάχα στη συμβολή προσώπων ή στην ομολογία του έργου μας στον αμπελώνα του Χριστού, επειδή πίσω απ’ αυτά, ελλοχεύει κρυφή αλαζονεία και συγκεκαλυμμένη έπαρση».

Μια τέτοια ημέρα μνημονεύουμε:

• τον αείμνηστο Μέγα Ευεργέτη Φώτιο Σταυρίδη με την ευχή ο Θεός να τον αναπαύει και να του το ανταποδώσει στη Βασιλεία Του,
• τον κτήτορα και Γέροντά μας Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο, ώστε ο Θεός να του χαρίζει υγεία και μακροημέρευση,
• τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου που υπηρέτησαν αφιλοκερδώς με συνέπεια και διάθεση προσφοράς το Ίδρυμα,
• το Νοσοκομείο της πόλεώς μας με τους πανεπιστημιακούς ιατρούς και τους ιατρούς του Ε.Σ.Υ., καθώς και όλο το νοσηλευτικό προσωπικό του που πρόθυμα όλα αυτά τα χρόνια εξυπηρετούν και περιθάλπουν τους ασθενείς,
• όλες τις Υπηρεσίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς θεσμικούς φορείς και τοπικές οργανώσεις,
• και τέλος, το Προσωπικό του Ιδρύματος που καθημερινά αγωνίζεται και υπηρετεί τους τροφίμους.

Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα, 1η Απριλίου 2016, εισήχθη στο Ίδρυμα ο 1000ος ασθενής. Αυτό σημαίνει ότι όλα αυτά τα 22 χρόνια χίλιοι άνθρωποι δέχθηκαν ως φροντίδα αυτό για το οποίο η Εκκλησία μας προσεύχεται καθημερινά, τα «ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά τέλη» της ζωής τους.

Για τη συνέχεια αυτής της μεγάλης αποστολής ζητάμε από όλους εσάς τις προσευχές σας και τη στήριξή σας, έτσι ώστε το Σταυρίδειο Ίδρυμα «Ο Άγιος Κυπριανός» να συνεχίσει να προσφέρει περιποίηση και αξιοπρέπεια στους ασθενείς, 70 θέσεις στην εργασιακά πολύπαθη περιοχή μας και οικονομική στήριξη στην τοπική αγορά.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Alexandroupoli Online

Η Αγία Άννα «στήριγμα» των άτεκνων γυναικών

Στις 9 Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τη σύλληψη της Αγίας Άννης.
Η Αγία Άννα… μια γυναίκα που δοκιμάστηκε όσο πολλές σύγχρονες γυναίκες… Ήθελε να γίνει μανούλα κι αυτή… Πόνεσε, έκλαψε, προσευχήθηκε στο Θεό να ακούσει την επιθυμία της…

Σ” αυτή την αγιογραφία απεικονίζεται το θαύμα: η Αγία Άννα, με ρυτίδες στο πρόσωπό της, σφιχταγκαλιάζει την κόρη της Μαρία. Ποιος θα πίστευε αιώνες πριν ότι αυτή η εικόνα της συγκεκριμένης γυναίκας θα αντικατόπτριζε τη γυναίκα-μητέρα του σήμερα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τόσες γυναίκες που βρίσκονται στην προσπάθεια για παιδάκι, προσεύχονται στο όνομά της.
Η Άννα είχε παντρευτεί τον Ιωακείμ και ζούσαν στα Ιεροσόλυμα. Δυστυχώς, όμως, δεν είχαν καταφέρει να γίνουν γονείς… Καταλαβαίνετε τον πόνο αυτών των ανθρώπων! Μέσα στην απογοήτευσή τους, η Άννα κάνει τάμα: «Αν με αξιώσεις να γίνω μητέρα, το παιδί που θα μου δώσεις, θα το προσφέρουμε εγώ και ο Ιωακείμ, αφιέρωμα σε σένα, Θεέ μου». Σύμφωνα με την παράδοση, όμως, η προσευχή τους έμοιαζε σαν να μην εισακούστηκε… Τα χρόνια περνούσαν… Η ελπίδα τους μαράθηκε… Το ζευγάρι δοκιμάστηκε πολύ, όπως δοκιμάζονται πολλά ζευγάρια στη σύγχρονη εποχή.
Ο Θεός δεν τους ξέχασε και τους αντάμειψε γι’ αυτή τους την υπομονή και καρτερία και όχι απλώς τους έστειλε παιδί, αλλά τους τίμησε με να τους δωρίσει τη Μαρία, την Παναγία, τη μητέρα του Υιού του, τη γυναίκα στην οποία θα εμπιστευόταν να μεγαλώσει στα σπλάχνα της το Χριστό!
Πιστεύω ακράδαντα ότι διαβάζοντας κάποιος την ιστορία του ζευγαριού Άννας και Ιωακείμ –είτε είναι θρησκευόμενος είτε όχι, είτε πιστεύει στο Θεό είτε όχι- δεν μπορεί να μην ευαισθητοποιηθεί, πολλοί μάλιστα από εσάς θα ταυτιστούν. Η γυναίκα αυτή έμεινε έγκυος σε μεγάλη ηλικία, όταν πια είχε χαθεί κάθε ελπίδα τεκνοποίησης.
Στο πρόσωπό της βρίσκουν παρηγοριά γυναίκες (πολλές από αυτές έχουν περάσει τα 40 τους χρόνια) που προσπαθούν να μείνουν έγκυες -είτε με φυσιολογικό τρόπο είτε με την εξωσωματική γονιμοποίηση-, να αποκτήσουν ένα παιδί χρόνια και χρόνια… Πολλές φορές ακούω αριθμούς, όπως 8 χρόνια, 10 χρόνια, 15 χρόνια και μένω άφωνη στο μεγαλείο και στην υπομονή αυτών των γυναικών. Μου φάνηκαν βουνό τα 3 χρόνια, μέχρι να αποκτήσουμε τη Μαρία… Σε μερικές από αυτές τις σύγχρονες «αγίες» φαντάζει αδύνατος ο ερχομός ενός παιδιού! Είναι όμως;
Η δύναμη της πίστης, που γεμίζει θετική ενέργεια τoν άνθρωπο σε συνδυασμό με την επιστήμη μπορεί να κάνει θαύματα. Άλλωστε, τι είναι θαύμα; Όλα γύρω μας είναι ένα θαύμα. Θαύμα είναι η κάθε ανακάλυψη που επιτυγχάνει ένας επιστήμονας και καταφέρνει να σώσει χιλιάδες ζωές. Θαύμα είναι η ανακάλυψη της εξωσωματικής γονιμοποίησης –πάντα μέσα στο πλαίσιο της βιοηθικής- που με τη βοήθειά της χιλιάδες ζευγάρια σ’ όλο τον κόσμο γίνονται γονείς.
Θαύμα είναι αυτή η δύναμη που έχει εμφυτεύσει ο Θεός στον άνθρωπο να «ανεβαίνει προς τα πάνω», να προοδεύει, να του μοιάσει… Τίποτα δεν είναι αδύνατο για το Θεό! Άλλωστε εκείνος είναι η ζωή και ζωή δίνει, με όποιον τρόπο επιτρέψει Εκείνος…
Η Αγία Άννα, σύμφωνα με εκμυστηρεύσεις ανθρώπων, έχει θαυματουργήσει πολλές φορές και έχει μεσολαβήσει να αποκτήσουν παιδιά άτεκνα ζευγάρια. Οι γυναίκες νιώθουν ότι η Άννα συμπάσχει, τις καταλαβαίνει, τις συμπονά… Μακάρι κανένα ζευγάρι να μην ένιωθε τον πόνο της ατεκνίας της Άννας και του Ιωακείμ. Μακάρι όλα τα ζευγάρια να ζήσουν την ευτυχία της μητρότητας και της πατρότητας! Μην χάνετε τις ελπίδες σας. Παλέψτε, προσπαθήστε, πιστέψτε… Θα γίνει…
mariasmother.blogspot.gr

Το «Πάσχα του καλοκαιριού» Ο Δεκαπενταύγουστος σε κάθε γωνιά της Ελλάδας

           

Η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της χριστιανοσύνης. Η προετοιμασία των πιστών αρχίζει από την 1η Αυγούστου με τη νηστεία που διαρκεί έως τον Δεκαπενταύγουστο, αποτελώντας για τους Ορθόδοξους χριστιανούς το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Στις 15 Αυγούστου χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη, προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας για να μαρτυρήσουν την πίστη τους στο πρόσωπό της.

Η Παναγία, το ιερότερο από τα πρόσωπα της Ορθοδοξίας, δοξάζεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Η λατρεία που έχουν οι πιστοί στη «μητέρα» του Θεού και των ανθρώπων αποδεικνύεται από τα πολλά ονόματα: Μεγαλόχαρη, Εκατονταπυλιανή, Φανερωμένη, Κοσμοσωτήρα, Χοζοβιώτισσα, Εικοσιφοίνισσα, Βρεφοκρατούσα, Ελεούσα, Θαλασσινή, Γιάτρισσα, Μυρτιδιώτισσα και πολλά ακόμη.

Και μπορεί το επίκεντρο των εκδηλώσεων να είναι η Παναγία της Τήνου και η Παναγία Σουμελά, όμως, σε κάθε γωνιά της χώρας υπάρχει και μια ξεχωριστή Παναγιά. Ιδού ένα μικρό οδοιπορικό:

Η Παναγία της Τήνου
Η εικόνα της Παναγίας της Τήνου βρέθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1823, έπειτα από πολλές προσπάθειες και «με την υπόδειξη της Παναγίας στη μοναχή Πελαγία», στην ιστορική Μονή της «Κυράς των Αγγέλων», στο Κεχροβούνι.

Με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 καθιερώθηκε ο εορτασμός της Παναγίας στην Τήνο να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όπου μέσα σε ατμόσφαιρα συγκίνησης, κατάνυξης και σεβασμού, ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Ο δρόμος που οδηγεί από το λιμάνι στο ναό του Ευαγγελισμού, όπου βρέθηκε η εικόνα, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της άρρηκτης σχέσης του ελληνισμού με την Ορθοδοξία.

Στην Τήνο παράλληλα με την εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» μέσα στο λιμάνι του νησιού ανήμερα της Παναγιάς.

Παναγία Σουμελά
Η Παναγία Σουμελά αποτελεί το σύμβολο της ποντιακής πίστης, αν και η πρώτη ονομασία της θαυματουργής εικόνας ήταν Αθηνιώτισσα.

Την εικόνα της Παναγίας Σουμελά αγιογράφησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Μετά τον θάνατό του τη μετέφερε στην Αθήνα ο μαθητής του Ανανίας και τοποθετήθηκε σε περικαλλή ναό της Θεοτόκου. Έτσι αρχικά ονομάστηκε ως Παναγία η Αθηνιώτισσα.

Στο τέλος του 4ου αιώνα (380-386 μ.Χ.), σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία η Αθηνιώτισσα εμφανίστηκε ως όραμα στους μοναχούς Σωφρόνιο και Βαρνάβα, στη Αθήνα, και τους κάλεσε στην εκκλησία.

Εκεί είδαν την εικόνα να σηκώνεται από το προσκυνητάρι, να βγαίνει από το παράθυρο και να πετάει προς τα ουράνια. Συγχρόνως, άκουσαν την Θεοτόκο να λέει: «Πηγαίνω στην Ανατολή. Προπορεύομαι στο όρος Μελά. Ακολουθήστε με...».

Οι μοναχοί την ακολούθησαν και στο όρος Μελά, στον Πόντο, όπου στάθηκε, κτίστηκε μεγάλος Ναός και Μονή. Έτσι η εικόνα πήρε την ονομασία Σουμελά από τη φράση «στου Μελά».

Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή, μοναχοί έθαψαν την εικόνα, μαζί με άλλα κειμήλια.

Με την ανταλλαγή, τα ιερά κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα, ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης. Η εικόνα επανήλθε στην Αθήνα και παρέμεινε στο Μουσείο έως το 1951. Τότε, το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θεσσαλονίκης πρότεινε το κτίσιμο ναού στις πλαγιές του Βερμίου, στην Καστανιά Βέροιας.

Η Παναγία Σουμελά διοργανώνει στην Καστανιά Ημαθίας, την Τετάρτη και την Πέμπτη την 1601η Πανηγυρική Γιορτή του 15 Αυγούστου, η οποία αποτελεί συνέχεια της εθνικο-θρησκευτικής παράδοσης του Ελληνισμού στον Πόντο.

Χιλιάδες προσκυνητές καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν στις ιερές ακολουθίες και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Το πρωί της Πέμπτης 15 Αυγούστου θα γίνει το Πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμονος και θα ακολουθήσει η επίσημη λιτάνευση της Αγίας Εικόνας και κατάθεση στεφάνου στην προτομή του Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Το μεσημέρι θα πραγματοποιηθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με τη συμμετοχή Ποντιακών Σωματείων.

Η Παναγία στο Μικρόκαστρο Κοζάνης
Ιδιαίτερος είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου.

Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ εντύπωση προκαλεί η αναβίωση του εθίμου των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.

Το έθιμο των καβαλάρηδων προσκυνητών έρχεται από την τουρκοκρατία, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

Παναγία της Εκατονταπυλιανής
Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής βρίσκεται στην Παροικιά, της Πάρου. Για το ναό υπάρχουν δύο ονομασίες: «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή».

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.

Πολλές παραδόσεις αναφέρονται στην ίδρυση της Εκατονταπυλιανής. Η πρώτη πληροφορεί ότι, όταν η Αγία Ελένη μητέρα πήγαινε στην Παλαιστίνη για να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε ένα μικρό ναό που βρίσκονταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό, θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό.

Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής.

Μία δεύτερη παράδοση αναφέρει ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Η Χοζοβιώτισσα της Αμοργού

Στην Αμοργό, πάνω σε έναν γκρεμό 300 μέτρων δεσπόζει το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Χοζοβιώτισσας που τιμάται στις 15 Αυγούστου.

Κτίστηκε το 1088 μ.Χ. από το βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό σύμφωνα με επιγραφή της Ι. Μονής.

Για τον τρόπο άφιξης της εικόνας στην Αμοργό υπάρχουν δύο παραδόσεις: Η πρώτη λέει ότι η εικόνα βρέθηκε μέσα σε μια βάρκα εκεί ακριβώς που είναι κτισμένο το σημερινό μοναστήρι. Λέγεται ότι την εικόνα τοποθέτησε μια ευσεβής κυρία μέσα σε βάρκα από την πόλη Χόζοβα της Παλαιστίνης και την άφησε να ταξιδέψει μόνη της στην θάλασσα, για να γλιτώσει από τα χέρια των εικονομάχων.

Η δεύτερη εκδοχή λέει ότι τη θαυματουργική εικόνα έφεραν στην Αμοργό μοναχοί από το μοναστήρι του Χοτζεβά της Παλαιστίνης, που βρίσκεται κοντά στην Ιεριχώ, οι οποίοι έφυγαν λόγω των διωγμών από τους εικονομάχους.

Περνώντας από την Κύπρο οι μοναχοί έπεσαν πάνω σε ληστές που βεβήλωσαν, έσχισαν στα δύο και έριξαν στη θάλασσα την εικόνα. Τα δύο τεμάχια ήρθαν με θαυματουργικό τρόπο κάτω από το βράχο της Αμοργού κι ενώθηκαν μόνα τους χωρίς να διακρίνεται τίποτε.

Άλλοι λένε ότι συγκολλήθηκαν από τους μοναχούς που συνέχισαν το ταξίδι τους, έφτασαν στην Αμοργό και έκτισαν το μοναστήρι στον τόπο που τους υπέδειξε η Παναγία. Μάρτυρας για τον τόπο αυτό ήταν η σμίλη, που για αιώνες βρισκόταν σφηνωμένη στο βράχο και έπεσε το 1952.

Η «Οφιούσα» της Κεφαλονιάς
Στη νότια Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, βρίσκεται ο ναός της Κοιμήσεως. Εκεί από τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα (6 Αυγούστου) εμφανίζονται μέσα και έξω από τον ναό μικρά φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας».

Στη θέση αυτή, λέει η παράδοση, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγιάς, μεγάλο και πλούσιο. Όταν το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση από πειρατές οι καλόγριες για να μην πέσουν στα χέρια τους παρακάλεσαν την Παναγία να τις κάνει πουλιά, ή φίδια.

Έτσι, σαν φίδια, ιερά πλέον, γυρίζουν κάθε χρόνο στις αρχές του Αυγούστου και όσο περνούν οι μέρες πληθαίνουν. Την παραμονή της Κοιμήσεως «πλημμυρίζουν» τον ναό.

Σύμφωνα με την παράδοση αν κάποια χρονιά τα φίδια δεν παρουσιασθούν, είναι κακό σημάδι. Αυτό συνέβη το 1940 και το 1953, όταν το νησί δοκιμάστηκε από τους σεισμούς.

Παναγία Αγιασώτισσα
Στην ενδοχώρα της Λέσβου, στην Αγιάσο, ο Δεκαπενταύγουστος αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για όλους. Η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.

Πολλοί από τους προσκυνητές, με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης, περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φθάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου διανυκτερεύουν. Την ημέρα της γιορτής της Παναγίας, ύστερα από τη Λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από το ναό, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις φθάνουν στο αποκορύφωμά τους με τις μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις στην πλατεία του χωριού.

Η Παναγία της Ολύμπου στην Κάρπαθο
Διαφορετικός είναι ο εορτασμός στην Όλυμπο της Καρπάθου. Οι Λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος που χαρακτηρίζει τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου και το αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό.

Ο χορός αργός και πάντα με σταθερό βήμα και κατανυκτική διάθεση, κρατά για ώρες.

Ο επιτάφιος της Παναγίας στην Πάτμο
Στο νησί της Αποκάλυψης, την Πάτμο, οι μοναχοί τηρούν το έθιμο του επιταφίου της Παναγίας, έθιμο με βυζαντινές καταβολές. Ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος της Παναγίας περιφέρεται στα σοκάκια του νησιού σε μεγαλοπρεπή πομπή, ενώ οι καμπάνες του μοναστηριού και των άλλων εκκλησιών ηχούν ασταμάτητα.

Κουφονήσια - Με τα καΐκια στην Παναγιά
Τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η Παναγία στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους κατοίκους και κατόπιν εκείνοι μεταφέρονται με τα καΐκια τα οποία κάνουν αγώνες για το ποιος θα περάσει τον άλλο στο Πάνω Κουφονήσι.

Άνδρος - Παναγία Φανερωμένη
Το Κάστρο Φανερωμένης είναι από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία στην περιοχή του Κορθίου, σε ύψωμα κοντά στο χωριό Κοχυλού. Το Δεκαπενταύγουστο γίνεται εδώ μεγάλο πανηγύρι στην Παναγία τη Φανερωμένη, που βρίσκεται μέσα στο Κάστρο.

Newsroom ΔΟΛ

Οι Παναγίες του Έβρου

Ο Αύγουστος για τους Έλληνες είναι ο ευλογημένος μήνας της Παναγίας.

1–13 Αυγούστου, τελείται η Ακολουθία του «Παρακλητικού Κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο» ή όπως απλά συνηθίζουμε να λέμε η «Παράκληση».

15, 23 και 31 Αυγούστου, είναι γιορτές αφιερωμένες στη μνήμη Της.

Την αποκαλούμε Θεοτόκο, αλλά της έχουμε δώσει και πολυάριθμα Θεοτοκονύμια - προσωνύμια.

Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, είτε νησιωτική είτε ηπειρωτική, εκτός από τους φερώνυμους Ιερούς Ναούς και Ιερές Μονές, απαντώνται εφευρετικά και παράξενα ονόματα της Παναγίας καθώς και εικόνες περίπυστες.

Στον Έβρο…

Η Παναγία Κοσμοσώτειρα
Προστάτιδα των απανταχού Θρακιωτών
Στον ιστορικό Ιερό Ναό Παναγίας Κοσμοσώτειρας στις Φέρες.

Η Παναγία του Έβρου
Στην Ιερά Μονή "Παναγίας του Έβρου" στην Μάκρη Αλεξανδρούπολης.

Η Παναγία Κρημνιώτισσα
Στο ομώνυμο εξωκλήσι της Σαμοθράκης.

Η Παναγία Καμαριώτισσα
Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο λιμάνι της Καμαριώτισσας Σαμοθράκης.

Η Παναγία η Πορταΐτισσα
Στην Ιερά Μονή Κορνοφωλιάς Σουφλίου (Μετόχιον της Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους).

Η Παναγία Τριφώτισσα
Στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Αλεξανδρούπολης.

Η Παναγία της Απολλωνιάδας της Μικράς Ασίας
Στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Αλεξανδρούπολης.

Η Παναγία Γαλακτοτροφούσα
Η Παναγία Οδηγήτρια ή Ελεούσα
Η Παναγία Κυκκώτισσα
Στο Εκκλησιαστικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης.

Η Παναγία της Δαδιάς
Στην Ιερά Μονή Δαδιάς Σουφλίου.

Η Παναγία Ελευθερώτρια
Στον Ιερό Ναό Παναγίας Ελευθερώτριας στο Διδυμότειχο.

Η Παναγία Διδυμοτειχίτισσα
Στον Ιερό Ναό του Σωτήρος Χριστού στο Κάστρο Διδυμοτείχου.

…από τους Ουρανούς έρχεται πάλι κοντά μας.
Μαζί Της υπάρχει πάντα ένα φως και μια ελπίδα.

Καλό Δεκαπενταύγουστο

Ύμνος στην Παναγία Κοσμοσώτειρα Φερών

* Ο Πέτρος Γαϊτάνος ερμήνευσε τον ύμνο στην παρουσίαση του βιβλίου του Δήμου Φερών
«H πόλη των Φερών και η περιοχή της - Μια ιχνηλάτηση στο Δέλτα της ιστορίας».

Βίντεο: ΘΡΑΚΗΝΕΤ, Ερμηνεία: Πέτρος Γαϊτάνος, Μουσική: Στάθης Καραμανίδης, Στίχοι: Βάσω Χατζηβασιλειάδου, Σκηνοθεσία: Μάκης Αδαμίδης

alexpolisonline

Πανήγυρις Ι.Ν. Αγίας Μαρίνας Μαΐστρου Αλεξανδρουπόλεως

                          

Την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015 η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της Αγίας ενδόξου μεγαλομάρτυρος Μαρίνας και πανηγυρίζει ο ομώνυμος Ιερός Ναός στη Μαΐστρο Αλεξανδρουπόλεως. Και φέτος θα δοθεί η ευκαιρία στους πιστούς της Μητροπόλεως μας, καθώς και στους χιλιάδες επισκέπτες απ’όλη τη Θράκη, να προσκυνήσουν το τμήμα λειψάνου (δάκτυλο του χεριού της) της Αγίας Μαρίνας και να τιμήσουν τη ιερά μνήμη της, μέσα από τις λατρευτικές ακολουθίες που έχουν προγραμματιστεί για την παραμονή και την ημέρα του εορτασμού της μνήμης της.

Πρόγραμμα Ακολουθιών

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

7.30 μ.μ.: Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός και Αρτοκλασία.

9.30΄μ.μ. - 1.00 π.μ.: Πανηγυρικός Όρθρος και βραδινή Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Στις ανωτέρω ακολουθίες θα προεξάρχει ο Μητροπολίτης μας κ. Άνθιμος.

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

7.00΄-10.00΄ π.μ.:  Πανηγυρική Θεία Λειτουργία - Αρχιερατική χοροστασία.

8.30΄μ.μ.-12.30΄π.μ.: Ιερά Αγρυπνία με Εσπερινό, Όρθρο και Θεία Λειτουργία.

 Κυριακή 19 Ιουλίου 2015

07.00’ -  10.00’:  Θεία Λειτουργία και περιφορά της Ιεράς Εικόνος  της Αγίας Μαρίνας.

Ο βίος της Αγίας Μαρίνας

 Η Αγία Μαρίνα γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ. Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αιδέσιος, που ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία η Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό. Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό που άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.

 Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως. Η Αγία Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Ολυμβρίου αντέτασσε τη φράση: «Είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε η γη έγινε κόκκινη από το αίμα που έτρεξε. Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε.

Μέσα στην φυλακή μάλιστα συνέβη το εξής: Ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη τον ταπείνωσε.

 Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί. Μπροστά σ' αυτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, που έτσι πήρε το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.

 Tα άγια λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος. Επίσης, τμήμα λειψάνου (το δάκτυλο του χεριού της) της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται αποθησαυρισμένο από το 2102 στον Ιερό Ναό στο Μαΐστρο. 

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Πολιτιστικές Εκδηλώσεις «Αγία Μαρίνα 2015»

Πανήγυρις Στασιδίου Απ. Παύλου στη Σαμοθράκη και συναυλία Χορωδίας Αγ. Κυριακής

                                        

Στα πλαίσια της εορτής των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 9.15’ το βράδυ στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Καμαριώτισσας Σαμοθράκης θα πραγματοποιηθεί μουσική συναυλία από την Τετράφωνη Ευρωπαϊκή Χορωδία του Ι.Ν. Αγίας Κυριακής Αλεξ/πόλεως με τραγούδια γνωστών Ελλήνων συνθετών.

************

Την Δευτέρα 29 Ιουνίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Αγίων  Πέτρου και Παύλου. Με αφορμή τον εορτασμό των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων την  παραμονή της εορτής,  Κυριακή 28 Ιουνίου 2015 το βράδυ από τις 9.00΄ έως 12.15’ μετά τα μεσάνυχτα θα τελεσθεί στο Στασίδι του Αποστόλου Παύλου στη  Σαμοθράκη, Εσπερινός, Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμο.

Ο πανηγυρικός εορτασμός της μνήμης των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων της Ορθοδοξίας τελείται στο Στασίδι του Αποστόλου Παύλου τα τελευταία χρόνια  ώστε να εμπεδωθεί σε όλους μας η ευλογία της διελεύσεως του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών από το νησί της Σαμοθράκης, όταν ο Παύλος έκανε το πρώτο του βήμα από την Μ. Ασία στην Ευρώπη.

Είναι μία πνευματική ευκαιρία να γιορτάσουμε την εορτή, να τιμήσουμε το γεγονός, να υμνήσουμε τον Άγιο και σύντομα να καθιερωθεί η Πανήγυρις, τόσο στους ντόπιους, όσο και στους επισκέπτες-προσκυνητές του Νησιού μας, της Σαμοθράκης. Γι αυτό το λόγο χρειάζεται να συμμετέχουμε στις λατρευτικές ακολουθίες που θα τελεσθούν το Κυριακή 28 Ιουνίου από τις  9.00΄ με την υπαίθρια βραδυνή Θεία Λειτουργία, στην Παλαιάπολη, εκεί όπου βρίσκεται  στο Στασίδι του Αποστόλου Παύλου.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

alexandroupolisnews

Συστράτευση για το χρέος Ιερώνυμος: Να αξιοποιηθεί από το κράτος η εκκλησιαστική περιουσία

Έτοιμος να προχωρήσει μαζί με το κράτος στην αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και τα έσοδα να διατεθούν για την αποπληρωμή του χρέους, εμφανίστηκε, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ το Μεγάλο Σάββατο, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμος.

Διευκρίνισε ότι δεν μιλά για πώληση της εκκλησιαστικής περιουσίας, αλλά για αξιοποίησή της, προκειμένου να παραμείνει σε ελληνικά χέρια, υπό την προϋπόθεση ότι τα έσοδά που θα προκύψουν, θα διατεθούν για την αποπληρωμή του χρέους.

Επισήμανε παράλληλα ότι το θέμα θα συζητηθεί εν ευθέτω χρόνω με τον πρωθυπουργό.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος έστειλε και μήνυμα στη γερμανίδα Καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, λέγοντας: «Δεν έχω διαφορές μαζί της, αλλά ό,τι μπορεί να γίνει υπέρ του ελληνικού λαού, θα ήταν ευπρόσδεκτο».

Δεν παρέλειψε μάλιστα να σημειώσει ότι η Ανγκελα Μερκελ απέστειλε τον Γιοακίμ Φούχτελ,
εκπρόσωπο της καγκελαρίας για την ελληνογερμανική συνεργασία, στην Αρχιεπισκοπή, για να συζητήσει μαζί του.

in.gr

Γιατί γιορτάζουμε τα Θεοφάνεια στις 6 Ιανουαρίου;

του Δημήτρη Μόσχου, Καθ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών

Στις 6 Ιανουαρίου κλείνει ένα πλουσιότατο σε λατρευτικά δρώμενα, παραδοσιακά έθιμα και μακραίωνες συνήθειες Δωδεκαήμερο, που συνδέεται με κεντρικά στοιχεία του χριστιανικού Ευαγγελίου: την κατά σάρκα Γέννηση, την Περιτομή και τη Βάπτιση του Ιησού Χριστού, που είναι βασικοί σταθμοί της Ενανθρώπησης του Θεού στον κόσμο.

Παράλληλα, την 1η του έτους εορτάζεται και η μνήμη του μεγάλου Πατέρα της Εκκλησίας μας, Βασιλείου αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας. Ο συνδυασμός όλων αυτών των στοιχείων κάνουν το διάστημα αυτό έναν πόλο εορταστικό και λατρευτικό στην καρδιά του χειμώνα που συμπληρώνεται από τον αντίστοιχο εαρινό, δηλαδή εκείνον των πασχαλίων εορτών.

Πώς προέκυψε όμως ιστορικά το εορταστικό αυτό σύμπλεγμα;

1. Η αρχή των Θεοφανείων

Για τις εορτές και τη λατρεία των πρώτων Χριστιανών οι πηγές μας είναι βέβαια τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, κατόπιν οι λεγόμενοι Αποστολικοί Πατέρες, που υπήρξαν μαθητές και “ακουσταί” των Αποστόλων, όπως ο Ιγνάτιος Αντιοχείας, ο Κλήμης Ρώμης και άλλοι, και κατόπιν άλλοι χριστιανοί συγγραφείς του 2ου και 3ου αιώνα, καθώς και κείμενα κανόνων, προτροπών και διδαχών που γράφτηκαν τότε.

Σ' αυτά ξεχωρίζουμε το Πάσχα και την κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, τις καθημερινές προσευχές και το βάπτισμα των νέων Χριστιανών, που γινόταν ομαδικά το Μέγα Σάββατο το βράδυ. Για την περίοδο αυτή, του χειμώνα, η πρώτη μαρτυρία που έχουμε είναι του Κλήμεντος του Αλεξανδρέως στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα (δηλαδή 150-210), που μας πληροφορεί ότι οι οπαδοί του Βασιλείδη (που ήταν της αίρεσης των Γνωστικών) γιόρταζαν την ημέρα “του βαπτίσματος του Κυρίου” με αγρυπνίες και αναγνώσματα, χωρίς όμως να συμφωνούν όλοι για την ημερομηνία – άλλοι την τοποθετούσαν στις 6 κι άλλοι στις 10 Ιανουαρίου.

Ιερώνυμος: «Ο Χριστός γεννάται και μας καλεί σε εσωτερική αλλαγή»

Το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου

          

 

Σήμερα γιορτάζουμε την επίσκεψη του Θεού στους ανθρώπους και η γέννησή Του έρχεται να μας θέσει ισχυρά ερωτήματα και να μας εμπνεύσει δυνατές απαντήσεις αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος.

«Η γέννησή Του μας βρίσκει και πάλι σε απερίγραπτη δυσκολία, σε πρωτοφανή δοκιμασία. Σε θλίψη, πτώχεια, πείνα, δίψα, σε πόνο, ανασφάλεια, σε κρίση... μας βρίσκει κενούς, άδειους, εστερημένους από νόημα...» σημειώνει ο Αρχιεπίσκοπος και υπογραμμίζει ότι η γέννηση του Χριστού, μας προκαλεί να πάψουμε να υποκρινόμαστε τους χαρούμενους και τους αισιόδοξους, να αποθέσουμε τα παλαιά μας προσωπεία και να ενδυθούμε τον Χριστό και να αναζητήσουμε την προσωπική μας γέννηση, η οποία μπορεί πράγματι να μας δώσει χαρά και αισιοδοξία.

«Τα Χριστούγεννα δεν είναι ένα από τα πολλά παυσίπονα που θα μαλακώσουν τον πόνο μας, ούτε ένας πανηγυρικός θόρυβος, ούτε πολύ περισσότερο μία ευκαιρία απλώς για εξωτερικές φιλανθρωπικές δράσεις και τυπικές εκδηλώσεις που προσφέρουν εφήμερη συναισθηματική ικανοποίηση. Ο Χριστός γεννάται και μας προκαλεί και μας προσκαλεί σε εσωτερική αλλαγή, σε αληθινή γέννηση και αναγέννηση.

»Η αληθινή μας γέννηση δεν θα συντελεστεί στον κρότο και στη λάμψη των εξωτερικών μας εκδηλώσεων, αλλά στη σιωπηλή φάτνη της καρδιάς μας» επισημαίνει ο Αρχιεπίσκοπος.

Ο Μακαριώτατος μας καλεί να αναζητήσουμε το πρόσωπο του Χριστού στα πρόσωπα των αδελφών μας και στον εσωτερικό χώρο της καρδιάς μας. «Ας ανοίξουμε χώρο στην καρδιά μας, με ειλικρίνεια, πραότητα, καταλλαγή για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας και εμείς μαζί Του».

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος: «Η διδασκαλία του Χριστού απάντηση στα αδιέξοδα»

Σε πνευματική και εθνική εγρήγορση καλεί τους Έλληνες της Κύπρου ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ο οποίος σημειώνει ότι δεν κινδυνεύει μόνο η πατρίδα από την τουρκική κατοχή, αλλά και η πίστη.

Στη χριστουγεννιάτικη εγκύκλιό του, ο προκαθήμενος της Εκκλησίας Κύπρου τονίζει ότι «η παθητική αποδοχή της κατοχής και του εποικισμού συνιστούν έμμεση ολιγωρία μπροστά στον κίνδυνο που διατρέχει η πίστη μας».

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος κάνει λόγο για ηθική αποτελμάτωση της κυπριακής κοινωνίας και υπογραμμίζει ότι η ενανθρώπιση του Θεού και η διδασκαλία του είναι η απάντηση στα σημερινά αδιέξοδα.

• Βαρθολομαίος: Να παύσει κάθε μορφή βίας

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

in.gr

Ορθόδοξο και Βυζαντινό το Χριστουγεννιάτικο δένδρο

Άρθρο του Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου

Συνήθως λέγεται ότι το έθιμο είναι ξενόφερτο και δυτικό. Όμως, από χειρόγραφο κείμενο του Βρετανικού Μουσείου (ADD 17265 του 13ου αιώνα) πληροφορούμεθα ότι το έτος 512 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α' έκτισε ένα Ναό στο Tur Abdyn της βόρειας Συρίας και μαζί με άλλα αφιερώματα πρόσφερε "…δύο μεγάλα ορειχάλκινα δένδρα τα οποία ήταν στημένα στις δύο πλευρές της Ωραίας Πύλης του Ιερού Βήματος. Στα φύλλα των δένδρων υπήρχε θέση για φώτα που τρεμόσβυναν. Εκατόν ογδόντα λύχνοι για κάθε... δένδρο και πενήντα αργυρές αλυσίδες από πάνω έως κάτω. Σ' αυτές ήταν κρεμασμένα μικρά αντικείμενα από χρυσό, ασήμι ή χαλκό, όπως κόκκινα αυγά, κρατήρες, ζώα, πτηνά, σταυροί, στέφανα, κουδουνάκια, σκαλιστά τσαμπιά σταφύλια, δίσκοι…".

Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να είναι εθνικιστική.